دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٤٣ - عقيده شيخ مفيد در باره«إرجاء» و«ذبيحه اهل كتاب»

حاصل مى‌شود نه به محض حس. (اين است ترجمه كلام شيخ رحمه اللَّه در بيان مذهب وى در معرفت خداى تعالى و اين به حسب ظاهر معقول نيست و حديث مذكور دلالت بر اين نمى‌كند. و اللَّه أعلم) و اما مذهب من در ارجاء، پس اين است مى‌گويم كه هيچ طاعتى با كافر نيست.

از براى آنكه خداى خود را نمى‌شناسد و هر گاه خدا را نشناسد از او طاعتى صحيح نيست، زيرا فعل طاعت نمى‌باشد مگر كسى كه فاعل آن است كسى را قصد كند كه براى طاعت او فعل را به جا مى‌آورد.

و هر گاه كافر جاهل باشد به كسى كه طاعت براى اوست صحيح نيست فعل را براى او قصد كند.

گفته امير المؤمنين ٧ به كسى كه قسم خورده بود كه كفاره بر تو نيست زيرا به خداى تعالى قسم نخوردى، دليل است بر صحت مذهب من و بطلان قول كسى كه در اين طاعات با من مخالفت كرده از جميع طوايف و از اصحاب ما نيز كه براى كافر ثابت مى‌كنند و گمان دارند كه خدا به عوض آن در دنيا به ايشان ثواب داده نه در آخرت.

و اما مذهب من در ذبيحه اهل كتاب (يعنى حيوانى كه يكى از كفّار صاحب كتاب مثل يهود و نصارى كشته باشد)[١] پس آن حرام است به دليل قول خداى تعالى:

وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ وَ إِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى‌ أَوْلِيائِهِمْ لِيُجادِلُوكُمْ وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ‌[٢]؛ يعنى مخوريد از حيوانى كه اسم خدا بر آن وقت ذبح وى مذكور نشده باشد به درستى كه آكل چنين چيزى فسق است و شياطين به دوستان خويش يعنى كفّار،

[١] شيخ مفيد رحمه اللَّه رساله‌اى به نام« تحريم ذبائح اهل الكتاب» دارد كه توسط كنگره شيخ مفيد به چاپ رسيده است.

[٢] سوره انعام، آيه ١٢١.