دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٠٨ - على ع نخستين عبادتكننده - اشعار على ع

«اوّل هذه الأمّة ورودا على نبيّها الحوض اوّلها اسلاما، علىّ بن ابى طالب»

[١]؛ يعنى اول اين امت به حسب وارد شدن بر پيغمبر خودشان در حوض كوثر و اول اين امت به حسب اسلام، على بن ابى طالب است.

و در آنجا كه فرموده:

«و قد صلّت الملائكة علىّ و على علىّ سبع سنين و ذلك انّه لم يكن احد من الرّجال يصلّى غيرى و غيره»

[٢]؛ يعنى البته و به تحقيق رحمت فرستادند ملائكه بر من و بر على بن ابى طالب هفت سال و اين از براى آن بود كه نبود از جنس مردمان احدى كه نماز گزارد به غير از من و على ابن ابى طالب ٧.

و هر گاه حال بر اين منوال بوده باشد پس البته ثابت شد و روشن گرديد كه ايمان حضرت امير ٧ واقع شده از روى كمال معرفت و يقين، نه از روى تقليد و تلقين خصوصا وقتى كه رسول ٦ آن را ايمان ناميده باشد و اسلام فرموده باشد. زيرا معلوم است كه آنچه از اطفال واقع شود بر سبيل تلقين و زبان ياد دادن آن را ايمان و اسلام نمى‌توان گفت به حسب سخن گفتن كه شايع است در دين پيغمبر ٦.

[على ع نخستين عبادت‌كننده‌]- [اشعار على ع‌]

شيخ- ادام اللَّه عزّه- مى‌فرمايد: دلالت مى‌كند بر اين معنى كه مذكور شد اينكه امير المؤمنين ٧ تقدّم ايمان خود را مكرّر در ميان دوستان و دشمنان از جمله مفاخر و مناقب خود گردانيد و اظهار مدح خود به آن نمود؛ جايى كه فرموده:

«انّى لا اعرف عبدا لك من هذه الامّة عبدك»

[٣]؛ يعنى بار خدايا نمى‌شناسم بنده‌اى از بندگان تو را از اين امت كه بندگى نموده باشد تو را پيش از من.

و جايى كه فرموده:

[١]« الاستيعاب» ٣/ ١٠٩١.

[٢]« مناقب خوارزمى» ص ٥٣.

[٣]« ترجمة الامام على ٧ من تاريخ مدينة دمشق» ١/ ٥٩.