دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٧٩ - پاسخ شيخ با استدلال به آيه قاعدين

براى ايشان جهادى كه مستحق ثواب شوند به سبب آن جهاد، هر آينه حايل نمى‌شد ميان ايشان و ميان اين منزلت و مرتبت كه جليل‌تر و شريفتر و عاليتر و پاكيزه‌تر است از نشستن و ترك جهاد كردن بر هر حالى كه بوده باشد به صريح كتاب مجيد كه مى‌فرمايد خداى تعالى:

(لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَ الْمُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقاعِدِينَ دَرَجَةً وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى‌ وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً)[١]، يعنى مساوى نيستند جماعتى كه نشسته‌اند و به جهاد نمى‌روند از اهل ايمان و حال آنكه عذرى نداشته باشند (مثل كورى و لنگى) و جماعتى كه جهاد مى‌كنند در راه خداى تعالى به مال و نفس، بر جماعتى كه نشسته‌اند، درجه و مرتبه اهل جهاد از مرتبه ديگران بلندتر و عاليتر است. (مگر اينكه ايشان عذرى داشته باشند كه به جهاد نتوانند رفت. باز فرمود و هر يك از اين دو طايفه را) وعده كرده است خداى تعالى به مرتبه خوب. (زيرا كه هر دو مؤمن و پاك اعتقادند) و ليكن اعطا كرده است اهل جهاد را زياده بر نشستگان اجر و ثواب عظيم به سبب جهادى كه كردند.

پس ما چون ديديم كه رسول ٦ ايشان را منع كرد از فضيلت جهاد و نشانيد ايشان را با خود، دانستيم اين را كه از براى اين است كه حضرت مى‌دانست اگر ايشان متعرض قتال و جنگ شوند فساد واقع مى‌شود، به سبب آنكه فرار مى‌نمايند و مى‌گريزند، چنان كه گريختند در جنگ احد و خيبر و حنين‌[٢] و هر آينه مى‌بود در اين ضررى عظيم براى مسلمانان و ايمن نبودند از وقوع ضعف در لشكر به سبب گريختن دو شيخ كه ابو بكر و عمر باشند از جمله ايشان.

يا آنكه مى‌دانست كه ايشان به سبب بسيارى ترس و جزع كه عارض ايشان‌

[١]. سوره نساء، آيه ٩٥.

[٢].« الارشاد شيخ مفيد» ١/ ٨٤،« شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد» ١٣/ ٢٩٣