دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٠٧ - تجليل پيامبر ص از ايمان آوردن على ع

و همچنين حضرت امير المؤمنين ٧ به اين اختصاص احتجاج كرد به مخالفين خودش و مفاخرت نمود به اين اختصاص در ميان دوستان و دشمنان خود بلكه بر جميع اهل عصر خود.

و همين مى‌باشد گواه گذرانيدن به معجزه بر راستى دعوى، بلكه همين حجت است در اينكه آن حضرت ٧ امام و پيشوا بوده؛ زيرا حق سبحانه و تعالى او را برگزيد و مخصوص كرد به حالتى كه ديگرى با او ٧ در آن حالت شريك نبود.

و به تحقيق اين سخن باطل مى‌گرداند چيزى را كه اعتماد كرده‌اند مخالفين بر آن، يعنى صادر نشدن ايمان از آن حضرت بر سبيل معرفت و يقين.

[تجليل پيامبر ص از ايمان آوردن على ع‌]

شيخ- ايّده اللَّه- مى‌فرمايد: از جمله چيزهائى كه دلالت مى‌كند بر اينكه امير المؤمنين ٧ در وقت مبعوث شدن پيغمبر ٦ بالغ و مكلف بوده، ايمان او ٧ به طريق معرفت و يقين واقع شده. بلكه بر افضل وجوه و اكمل طرق در استحقاق ثواب عظيم آن است كه رسول ٦ مدح كرد امير المؤمنين ٧ را به تقدم ايمان و گردانيد آن را از فضائل و مناقب آن حضرت ٧.

و مشخص است كه رسول ٦ چنان نبود كه مدح كند كسى را به چيزى كه در واقع فضيلت و كمال نبوده باشد و بشمارد از جمله مناقب چيزى را كه داخل در مناقب نبوده باشد و ستايش كند كسى را كه به چيزى كه به آن چيز استحقاق ثواب عظيم حاصل نشود.

و مدح نمودن رسول ٦ امير المؤمنين ٧ را به تقدم ايمان در آنجاست كه فرموده است به فاطمه عليها السّلام:

«اما ترضين انّى زوّجتك اقدمهم سلما؟»

[١]؛ يعنى آيا راضى هستى كه من تزويج كنم تو را به كسى كه بر همه مردم مقدم است در اسلام؟

و در آنجا كه فرموده و راوى آن سلمان است.

[١]« أنساب الاشراف» ٢/ ٣٥٤.