دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٧٥ - عصمت صادقين

باطل است با آنكه قرآن مجيد دليل است بر آنچه ما ذكر كرديم؛ زيرا خداى عز و جل فرموده است:

لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَى الْمالَ عَلى‌ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبى‌ وَ الْيَتامى‌ وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ السَّائِلِينَ وَ فِي الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرِينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حِينَ الْبَأْسِ أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ‌[١] (خطاب به اهل كتاب است)؛ يعنى نيكوئى اين نيست كه بگردانيد روهاى خود را به جانب مشرق و مغرب و اين طرف را قبله خود دانيد (زيرا يهود نماز مى‌كردند به جانب مغرب به سوى بيت المقدس و نصارى به جانب مشرق) بلكه نيكو كسى است كه ايمان آورده است به خدا و روز قيامت و ملائكه و قرآن و پيغمبران و داده است مال براى رضاى خدا و دوستى او.

يا از روى طيب نفس به خويشان و اقرباى نبى ٦ (چنان كه از امام محمد باقر و امام جعفر صادق عليهما السّلام مروى است يا به خويشان و اقرباء خويش چنان كه اكثر مفسرين گفته‌اند)[٢] و به يتيمان (يعنى اطفالى كه پدر نداشته باشند) و به مساكين و جمعى كه در سفر باشند و چيزى نداشته باشند و اگر چه در خانه خود صاحب مال باشند و جماعتى كه سؤال كنند و بطلبند و به جماعتى كه مكاتب باشند.

(يعنى بنده‌اى كه صاحبش قرار كرده باشد به او فلان مبلغ به من ده و آزاد شو و الحال ايشان عاجز شده باشد از اداء آن مال. پس مال به ايشان بدهد تا خلاص شوند از بندگى). و نماز كرده است و زكات داده. (و مراد به اين زكات واجب است كه‌

[١] سوره بقره، آيه ١٧٧.

[٢] ر. ك:« كشّاف زمخشرى» ١/ ٢١٧،« تفسير فخر رازى» ٥/ ٣٥- ٤٥،« نور الثقلين» ١/ ١٥٦،« تفسير نيشابورى» ١/ ٤٧٥- ٤٨٠.