دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣٦٣ - فصل ٧٣ افشاگرى حجازى شافعى و عراقى حنفى عليه يك ديگر

حنفى عراقى گفت: حجازى قائل شده است به اين و شنيع‌تر از اين؛ زيرا مى‌گويد كسى كه در نماز از روى سهو نسبت زنا بدهد به محصنات يعنى زنان شوهردار جايز است نماز او و رسول ٦ فرموده است كه به سبب تسليم بيرون مى‌رود از نماز. پس چگونه تسليم بيرون مى‌آورد آدمى را از نماز و دشنام دادن به محصنات بيرون نمى‌كند و اين ردّ است بر رسول ٦. و ديگر آنكه مى‌گويد اگر كسى بگويد در افتتاح نماز «اكبر اللَّه» تكبير نگفته است بلكه مى‌بايد آنچه را نقل كرده‌اند از رسول ٦ و آن «اللَّه اكبر» است.

و اگر كسى بگويد در موضع تسليم «عليكم السلام» هر آينه تسليم داده است و بيرون مى‌رود از نماز و اگر چه مخالفت است اين با آنچه نقل كرده‌اند از رسول ٦ كه آن «السلام عليكم» است و اين تناقضى است صريح.

شافعى حجازى گفت: خداى تعالى نازل كرده است قرآن را به زبان عربى مبين و عراقى مى‌گويد اگر ما قرائت كنيم به فارسى در نماز جايز است و اين تحريف و تبديل قرآن است و ادخال آن در جمله آنها كه اتيان مى‌كند به آن باطل: و حال آنكه خداى تعالى نفى كرده است باطل را از جميع جوانب قرآن و ديگر اينكه اين اخراج قرآن است از حد اعجاز به حدى كه خلق را ممكن است اتيان به آن.[١] «نعوذ باللَّه من الخذلان».

حنفى عراقى گفت: حجازى شريك است با من در اين شناعت و باطل كرده است كتاب و سنت را زيرا خداى تعالى مى‌فرمايد:

ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ‌[٢]؛ يعنى ما نفرستاديم هيچ رسولى را مگر به لغت قوم خودش تا اينكه بيان كند براى‌

[١] در خصوص برگشتن سلطان محمود سبكتكين از مذهب حنفى و انتخاب مذهب شافعى، داستان شنيدنى دارد كه ابن خلّكان آن را در« وفيات الاعيان» ٥/ ١٨٠ با ذكر فتواهاى عجيب و غريب ابو حنيفه، به تفصيل آورده است.

[٢] سوره ابراهيم، آيه ٤.