دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٩٤ - سخن أبى بن كعب در باره اهل عقده

[سخن أبى بن كعب در باره اهل عقده‌]

و دليل بر اين، اين است كه روايت كرده‌اند اهل سنت از ابىّ بن كعب‌[١] كه مى‌گفت در مسجد رسول ٦ بعد از اينكه خلافت به ابو بكر رسيد به آوازى كه شنيدند آن را اهل مسجد كه آگاه باشيد اهل عقده هلاك شدند.

و اللَّه تأسف نمى‌خورم برايشان بلكه تأسف مى‌خورم بر جمعى كه گمراه مى‌شوند به متابعت ايشان.

كسى گفت به او اى مصاحب رسول اللَّه كيستند اين اهل عقده و چه چيز است عقيده ايشان؟ گفت: قومى عقده كردند ميان خود كه رسول ٦ فوت شود ميراث ندهند به احدى از اهل بيت او و ولىّ نكنند هيچ كس از ايشان را مقام آن حضرت.

و قسم به خدا! اگر من زنده باشم تا روز جمعه هر آينه بيان خواهم كرد براى مردم امر ايشان را (يعنى كذب و گمراهى آن قوم را).

راوى گويد كه او زنده نماند تا جمعه.[٢]

[١] أبىّ بن كعب بن قيس جزو اولين كسانى بود كه ايمان آورد و پيامبر اسلام او را كاتب وحى قرار داد و قرائت او را« قرائت اهل بيت» ناميده‌اند. جزو كسانى بود كه با ابو بكر بيعت نكرد و با او مخالفت نمود. در كتابهاى رجالى شيعه توثيق شده است. بنا بر قول مشهور در دوران حكومت عمر، رحلت نمود. ر. ك:« الاستيعاب» ١/ ٦٥- ٦٧،« تنقيح المقال» ١/ ٤٤.

[٢] از اين حكايت به دست مى‌آيد كه ابىّ بن كعب يا در حكومت ابو بكر و يا در اوائل حكومت عمر، رحلت كرده است و بعضى وفات او را سال ٣٢ هجرى قمرى نوشته‌اند. ر. ك:« تحفة الاحباب» ص ٢١.