دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٢٤ - فصل ٤٨ سخن كعبى در باره اجتهاد - پاسخ شيخ مفيد به كعبى

حدس و توهّم و گمان فاسد است كه نه افاده يقين مى‌كند و نه موجب علم مى‌شود و اگر ما اعتراف كنيم كه ايشان مجتهدند هر آينه ملامت ايشان نمى‌كرديم.

و ليكن اعتقاد داريم كه ايشان تفريط و تقصيركننده و گمراه و ضالّند و كسى كه اطلاق كرده است كلام خود را بر اهل اجتهاد در احكام. پس اطلاق كرده است مجاز را. زيرا قوم شهرت داده‌اند خود را به اين صفت حتى اينكه گرديده است اين مثل علم براى ايشان و اگر چه به خلاف و ضد اين صفت موصوف‌اند پس گرديده است اين نام براى ايشان مثل اينكه نام كرده‌اند بيابان را كه محل خطر است به «مفازه» (يعنى محل فوز و خلاصى) و مار گزيده را به «سليم». و آفتاب را «جونه» (يعنى سياه به معنى سفيد نيز آمده و بنا بر اين مثال خالى از خللى نيست).

و آنچه شبيه به اينها باشد؛ پس تأمل كن تا راه راست بيابى.

(اين است ترجمه كلام شيخ رحمه اللَّه و توجيه آن به قدر امكان، ليكن در بعضى عبارات اشتباهى است و مراد معلوم نمى‌شود، پس اقتصار كرديم در آن به ترجمه محض و اللَّه أعلم بمراده).