دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٧٣ - شأن نزول آيه« كونوا مع الصادقين»

فصل ٥٨ [شأن نزول برخى آيات‌]

[شأن نزول آيه «... كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ‌»]

سؤال كردند از شيخ- ادام اللَّه عزّه- در شأن چه كسى نازل شده است:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ‌[١]؛ يعنى اى گروهى كه ايمان آورده‌ايد بترسيد از خداى تعالى و باشيد با صادقين.

شيخ فرمود: در شأن امير المؤمنين ٧ نازل شده يعنى مراد به «صادقين» آن حضرت است و جارى است حكم آن در ائمه از ذرّيه وى نيز و روايات بسيار در اين باب نقل شده است‌[٢] و قطع نظر از آنها دلالت مى‌كند بر صحت اين تفسير آنچه من ذكر مى‌كنم به عون خدا و مشيّت وى.

و آن اين است كه ثابت شد در اين آيه اينكه خداى تعالى دعوت كرده است مؤمنين را به اتباع «صادقين» و بودن با ايشان در چيزى كه اقتضاء آن كند دين. و اين نيز ثابت شده است زيرا كه محال است كه دعوت كنند شخصى را به بودن با خودش و اتباع نفس خودش.

پس خالى نيست مراد به «صادقين» كه خداى تعالى دعوت كرده است مردم را به سوى ايشان جميع آن كسانند كه راست بگويند يا مراد بعضى از ايشان است و مذكور شد ابطال قول كسى كه گمان كند مراد جميع است؛ زيرا هر مؤمنى صادق است در ايمانش.

پس لازم مى‌آيد كه دعوت كرده شده باشد آدمى به اتباع نفس خويش و اين محال است چنان كه مذكور شد.

و اگر مراد به بعض مؤمنين است نه بعض ديگر خالى نيست از اينكه آن بعضى‌

[١] سوره توبه، آيه ١١٩.

[٢]« شواهد التنزيل» ١/ ٢٥٩،« مناقب خوارزمى» ص ٢٨٠.