دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٤٩١ - اشعار كعب حسان و ربيعه و ديگر شاعران در باره سبقت على ع در ايمان
|
فذاك علىّ الخير من ذا يفوقه؟ |
ابو حسن اردى حلف القرابة و الصّهر[١] |
|
؛ يعنى اى گروه مردمان به درستى كه بهترين مردمان بعد از محمد ٦ امان دهنده پيغمبر است و از پى در آينده او در معروف و منكر. و برگزيده پيغمبر در خيبر و فرستادهشده او از براى شكستن عهدهاى مشركين به حكم خداى تعالى بعد از آنكه ابو بكر را فرستاده بود.
در حالتى كه تفوق داشت آن حضرت ٧ در آن خدمتى كه پيغمبر فرموده بود بر ابو بكر. و اول كسى كه نماز گزارده بود مثل پيغمبر بر خدايش. و اول آن كسانى كه هلاك كردند گمراهان را در (بدر).
پس اين كسى كه مذكور شد، على است كه بهتر است از همه. چه كسى است آن كس كه تفوق داشته باشد بر او؟ ابو الحسن كه با پيغمبر ٦ خويشى و دامادى داشت.
شيخ- ايّده اللَّه- مىفرمايد كه در اين شعر دليل هست بر تقدم ايمان امير المؤمنين ٧ و بر اينكه آن حضرت امير بود بر جماعت در سال نهم از هجرت.
و از جمله رعيت آن حضرت ٧ بود ابو بكر در آن سال، بر خلاف آنچه ناصبه دعوى مىكنند كه ابو بكر در آن سال امير بود بر جماعت و امير المؤمنين ٧ تابع او بود.
و از آن جمله، شعر مالك بن عباده غافقى است كه مصاحب حمزة بن عبد المطلب رحمه اللَّه بود:
|
رأيت عليّا لا يلبث قرنه |
اذا ما دعاه حاسرا او مسربلا |
|
|
فهذا و في الاسلام اوّل مسلم |
و اوّل من صلّى و صام و هلّلا[٢] |
|
؛ يعنى ديدم على ٧ را درنگ نفرموده همسر خود را در جنگ وقتى كه طلب
[١]« تاريخ طبرى» ٥/ ٢٠٤،« شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد» ١٣/ ٢٣١.
[٢] الغدير ٣/ ٢٣٢.