دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٦١٤ - فصل ١١٤ مناظره شيخ مفيد با مرد زيدى

فصل ١١٤ [مناظره شيخ مفيد با مرد زيدى‌]

حاضر شد شيخ ابو عبد اللَّه- ادام اللَّه عزّه- در مسجد كوفه پس مجتمع شدند نزد او از اهل كوفه و غير ايشان بيش از پانصد كس. پس مبادرت كرد به شيخ- ايّده اللَّه- مردى از «زيديه» در ميان آن جماعت و آن مرد اراده فتنه و فساد داشت و گفت به شيخ به چه دليل جايز داشتى انكار امامت زيد بن على را ٧؟

پس گفت شيخ- ايّده اللَّه- كه تو به من گمان برده‌اى گمان باطلى. و حال آنكه سخن من در باره زيد بن على ٧ مخالف نيست با سخن طايفه زيديه پس سزاوار نباشد كه قرار دهى مذهب مرا در باره زيد مخالف مذهب ايشان.

آن مرد گفت: چيست مذهب تو در امامت زيد بن على ٧؟

پس شيخ گفت: من ثابت مى‌كنم از امامت زيد رحمه اللَّه آنچه ثابت مى‌كنند طايفه زيديّه و نفى مى‌كنم از امامت و آنچه نفى مى‌كنند طايفه زيديه. و مى‌گويم كه زيد رحمه اللَّه امام بود در علم و زهد و امر به معروف و نهى از منكر و نفى مى‌كنم از زيد امامت را به اين معنى كه نص از پيغمبر يا امام ديگر در باره او باشد يا معجزه‌اى سرزده باشد از او كه دليل امامت او شود و او معصوم باشد از همه خطاها. و به درستى كه اينكه گفتم چيزى است كه هيچ يك از زيديّه مخالفت من در اين باب نكرده. پس هر كه حاضر بود از طايفه زيديه در آن مجلس ضبط خود نكرده شروع در شكرگزارى شيخ و دعاى او كردند و باطل شد حيله آن مرد در آن اراده كه كرده بود از فتنه و فساد و تشنيع بر شيخ.