دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٦١٣ - علت قسم دادن على ع با اينكه علم به آن داشته - استدلال به حديث«على مع الحق » در عصمت على ع

؛ يعنى بار خدايا هدايت كن دل او را و ثابت دار زبان او را، پس من شك نكردم بعد از آن در هيچ حكمى دينى ميانه دو كس.

و به تحقيق اين معنى ضد است با وقوع خطا از آن حضرت ٧ در احكام دين و جمع نمى‌شود با داخل شدن شك بر آن حضرت ٧ در حكمى از احكام دين.

و همچنين اجماع كرده‌اند امت كه پيغمبر ٧ گفته:

«على مع الحقّ و الحقّ مع علىّ يدور معه حيث ما دار»

[١]؛ يعنى على بن ابى طالب با حق است و حق با على بن ابى طالب است، مى‌گردد حق با او هر جا او بگردد. و به درستى كه جايز نيست كسى كه بر اين صفت بوده باشد به گفته پيغمبر ٦ اينكه خطا كند در دين يا شك نمايد در احكام دينى.

و همچنين اجماع كرده‌اند امت كه پيغمبر ٦ گفت:

«علىّ اقضاكم»

[٢]؛ يعنى على بن ابى طالب قاضى‌تر است از همه شما. و به درستى كه قاضى‌ترين همه امت جايز نيست خطا كند در احكام و نمى‌تواند بود كه غير او داناتر بوده باشد از او در حكمى از احكام دين. پس معلوم شد بطلان آنچه اعتراض كرده به تو خصم تو و منكشف شد سستى اعتراض او و باللَّه التوفيق و اياه نستهدى الى سبيل الرشاد.

[١].« سنن ترمذى» ٥/ ٣٩٨ حديث ٣٧٣٤« تاريخ بغداد» ١٤/ ٣٢١ با مختصر تفاوت.

[٢].« فتح البارى» ٨/ ١٣٦