دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٢١ - فصل ٢٦ توجيه مرد كرابيسى در باره آيه تطهير

فصل ٢٦ [توجيه مرد كرابيسى در باره آيه تطهير]

گفت به شيخ- ادام اللَّه عزّه- مردى از اصحاب حديث از جماعتى كه پيرو مذهب كرابيسى‌[١] هستند من نديدم جرات‌دارتر از شيعه در آنچه از امر باطل دعوى نموده‌اند، زيرا گمان كرده‌اند قول خداى تعالى: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً[٢]؛ يعنى خداى تعالى اراده كرده است از شما، بديها و گناهان را زايل كند.

اى اهل بيت، پيغمبر و شما را از جميع معاصى پاك كند.

در شأن امير المؤمنين على ٧ و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام نازل شده.

(و مى‌گويند مراد اهل بيت مذكور در آيه ايشانند).

با آنكه ظاهر آيه اين است كه در حق ازواج نبى ٦ نازل شده؛ زيرا هر گاه از اول تا آخر آيه تأمّل كنى مى‌بينى كه آيه براى ذكر ازواج آن حضرت منتظم است و بس. (از براى آنكه سابق و لاحق اين آيه در حق ايشان نازل شده) و نمى‌يابى براى كسى كه شيعه دعوى كرده‌اند كه آيه در حق اوست ذكرى و اثرى.

شيخ- ايّده اللَّه- فرمود: جسارت‌دارتر مردم بر ارتكاب باطل و مبهوت‌تر و شديدتر ايشان در انكار حق و جاهل‌تر ايشان كسى است كه جاى تو، در اين احتجاج بايستد. (يعنى كسى كه مثل تو بگويد آيه در شأن آن ائمه نازل نشده) و دفع كند آن چيزى را كه اجماع و اتفاق اهل علم بر آن منعقد است؛ زيرا ميان امّت خلافى نيست در اينكه بعضى از آيه‌هاى قرآن كه نازل شده اول‌

[١] مذهب كرابيسى به وسيله ابو على حسين بن على بن يزيد مهلبى كرابيسى پايه ريزى شد. او از« مجبّره» و عارف به حديث و فقه بود.« كتاب الامامة» از اوست كه در آن كينه‌توزى با على ٧ كرده است. ر. ك:« ترجمه فهرست ابن نديم» ص ٣٣٨.

[٢] سوره احزاب، آيه ٣٣.