دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٢٨ - فصل ٩١ اشعار على ع كه دلالت دارد بر وجود مذهب شيعه در زمان پيامبر ص

فصل ٩١ [اشعار على ع كه دلالت دارد بر وجود مذهب شيعه در زمان پيامبر ص‌]

شنيدم از شيخ- ادام اللَّه عزّه- كه مى‌گفت: از جمله چيزهائى كه گواهى مى‌دهد از براى امامت امير المؤمنين ٧ و تقويت مى‌كند قول كسى را كه مى‌گويد در صدر اول، مذهب شيعه (صدر اول زمان صحابه را مى‌گويند) بوده است شعر امير المؤمنين ٧ در صفّين كه اتّفاق كرده‌اند بر نقل آن موافق و مخالف و آن شعر را آن حضرت در مقام رجز از براى مبارزت فرمود:

[١]؛ يعنى من على‌ام صاحب شمشير برنده كه كج نشود و صاحب حوض كوثر در قيامت برادر پيغمبر خدا كه صاحب نشانه پيغمبرى است كه گفت پيغمبر ٦ وقتى كه بر سر من نهاد عمامه خود را كه تو برادر منى و معدن كرامتى و آن كس كه از براى او حاصل است بعد از من امامت.

شيخ- ايّده اللَّه- مى‌فرمايد كه اين شعر با آنكه دلالت مى‌كند بر آنچه از پيش گذشت، دلالت مى‌كند بر اينكه امير المؤمنين ٧ ذكر فرموده نص پيغمبر ٦ را در شأن خود و احتجاج نموده به آن بر امامت خود.

و به تحقيق اين معنى باطل مى‌سازد سخن طايفه ناصبه را كه مى‌گويند امير المؤمنين ٧ در هيچ مقامى از مقامات خود دعوى نكرد نص رسول ٦ را در باب خود.

شيخ- ايّده اللَّه- گفته است و از جمله آنچه دلالت مى‌كند بر اينكه مذهب شيعه در صدر اوّل بوده آن چيزى است كه از پيش گذشت از اشعارى كه مذكور شد از

[١]« ديوان امام على ٧» ص ٩٠.