دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٠٢ - گواهى كودكان در قرآن
و به تحقيق گفته عبد اللَّه بن ابى سفيان بن حارث بن عبد المطلب:
|
و صلّى علىّ مخلصا بصلاته |
لخمس و عشر من سنين كوامل |
|
|
و خلّى أناسا بعده يتبعونه |
له عمل افضل به صنع عامل |
|
؛ يعنى و نماز گزارد على ٧ در حالتى كه اخلاص مىورزيد در نماز خود نزد پانزده از سالهاى خود كه آن پانزده سال كامل بود و واگذاشت آن حضرت ٧ مردمان را بعد از خود در عقب سر خود كه پيروى او مىكنند مر او را است عملى كه چه فضيلت دارد آن عمل در حالتى كه آن كار، كاركننده باشد.
و روايت كرده سلمة بن كهيل از پدر خود از حبّة بن جوين كه او گفته: مسلمان شد على بن ابى طالب ٧ و حال آنكه بود او صاحب گيسو و آمد و شد مىكرد به مكتب.
[گواهى كودكان در قرآن]
شيخ- ايّده اللَّه- مىفرمايد: با اينكه اگر ما تسليم كنيم از مخالفان خود كه آن حضرت را ٧ در وقت بعثت پيغمبر ٦ هفت ساله بود، لازم نمىآيد صحّت دعواى ايشان كه ايمان آن حضرت ٧ بر وجه تلقين بوده باشد نه از روى معرفت و يقين؛ زيرا صغر سن منافات ندارد با كمال عقل و به اتّفاق اهل عقل سنّ بلوغ دليل وجوب تكليف نيست تا آنكه رعايت كرده شود سنّ بلوغ در وجوب تكليف، بلكه رعايت مىشود سن بلوغ در احكام شرعيّه نه احكام عقليّه.
و به درستى كه گفته است خدا حقّ سبحانه و تعالى در قصه يحيى:
وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا[١] و گفته است عزّ و جلّ در قصه عيسى:
فَأَشارَتْ إِلَيْهِ قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا[٢]
[١] سوره مريم، آيه ١٢.
[٢] سوره مريم، آيه ٢٩- ٣١.