دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣٣٥ - ذكر آيات و روايات در رد سه طلاقه

قُرْآناً عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ‌[١] خداى تعالى در مدح آن فرموده است كه عربى است و هيچ اختلالى در آن نيست و فرموده است:

وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ‌[٢]؛ ما نفرستاديم هيچ رسولى را مگر به لغت قوم خود كه به سوى ايشان فرستاده شده تا اينكه بيان كند براى ايشان (و ايشان محنتى مى‌كشند در تعليم الفاظ. پس قرآن نيز واجب است كه به زبان عرب باشد زيرا رسول ٦ عرب بود و چون دانستى اين را مى‌گوئيم).

خداى تعالى فرموده است:

الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ‌[٣] طلاق دو مرتبه صحيح است بعد از آن اگر رجوع كند يا نكاح كند، مى‌بايد نگاهداشت زن را و چون سلوك كرد يا طلاق سيم داد تا اينكه حرام شود و تا شوهر ديگر نكند حلال نشود بر اين. پس قول خداى تعالى: أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ‌ اشاره به طلاق سيم است.

پس ما مى‌يابيم كه مطلّق هر گاه بگويد به زنش كه تو طالقى اتيان كرده است به يك لفظى كه متضمن يك طلاق است. و هر گاه بگويد بعد از آن «ثلاثا» يعنى طلاق سه مرتبه است خالى نيست كه اشاره كرده است به طلاقى كه در زمان گذشته واقع شده است سه مرتبه يا به طلاقى كه بعد از اين واقع خواهد شد سه مرتبه يا به اين طلاق كه حالا گفت.

پس اگر خبر داده است از زمان گذشته، هر آينه واقع نشده است طلاق در حال به اين لفظى كه ايراد كرده است بلكه خبر داده است از امرى كه سابق بوده است‌

[١] سوره زمر، آيه ٢٨.

[٢] سوره ابراهيم، آيه ٤.

[٣] سوره بقره، آيه ٢٢٩.