پيكار صفين (ترجمه وقعة صفين) - نصر بن مزاحم؛ مترجم پرويز اتابکي - الصفحة ٦٩٧ - پيمان نامه داورى
على و شيعيان او رضايت دادند كه عبد اللّه بن قيس را به عنوان ناظر و داور گسيل دارند.
معاويه و يارانش رضايت دادند كه عمرو بن عاص را به عنوان ناظر و داور بفرستند.
- به اين شرط كه آن دو[١] به استوارترين و بزرگترين وجهى كه خداوند از هر يك از آفريدگان خود پيمان گرفته ملتزم به عهد و پيمان الهى باشند كه:
- در مأموريّتى كه بدان گسيل شدهاند قرآن را فرا روى خود دارند و در داورى خود از آنچه در قرآن نگاشته شده تجاوز نكنند.
- و اگر در قرآن نگاشتهاى نيافتند كار را به مدار سنّت جامع پيامبر خدا صلّى اللّه عليه برگردانند و به هيچ رو نبايد به خلاف تكيه كنند و در اين امر به دنبال هواى خويش روند و به شبهه در افتند.
- و عبد اللّه بن قيس و عمرو بن عاص از على و معاويه عهد و پيمانى الاهى باز ستاندند كه آن دو[٢] بدانچه اين دو[٣]، به موجب كتاب خدا و سنّت پيامبر او صلّى اللّه عليه و آله داورى مىكنند رضايت دهند و سر سپارند و حق ندارند كه آن داورى را بشكنند و راه مخالفت با آن را در پيش گيرند.
- و هر دو داور در داورى خويش، مادام كه از حقّ تجاوز نكردهاند، بر خون و اموال و خانواده خود در امانند، خواه داورى آنها خرسند را خوش آيد يا ناخرسند را ناخوشايند افتد.
- و امّت در داورى عادلانهاى كه آن دو بگذرانند ياور ايشانند.
- و اگر يكى از داوران پيش از پايان داورى در گذشت فرمانرواى
[١] متن از روى شنهج« على انّهما» و در اصل« انهم».
[٢] مراد على عليه السلام و معاويه است.- م.
[٣] مراد عمرو بن عاص و ابو موسى است.- م.