پيكار صفين (ترجمه وقعة صفين) - نصر بن مزاحم؛ مترجم پرويز اتابکي - الصفحة ٦٩٨ - پيمان نامه داورى
طرفداران او با يارانش بجاى وى مردى ديگر را كه اهل عدل و انصاف باشد، بر همان عهد و پيمان يار در گذشتهاش و با التزام بر داورى به موجب كتاب خدا و سنّت پيامبر او صلّى اللّه عليه و آله، برمىگزينند. و او از همان شرط و امانى كه يارش را بوده است برخوردار است.
- و اگر يكى از دو فرمانروا پيش از اتمام داورى درگذشت، پيروانش حق دارند كه به جاى او مردى را كه به دادگرى وى رضايت دارند به ولايت (و فرمانروايى) بر خويش بگمارند.
- اين قضيّه بدين صورت واقع شد (و قطعيّت پذيرفت) و همزمان و همراه با آن، امنيّت و موجبات مذاكره و ترك اسلحه و مسالمت و صلح تأمين گشت.
- بر داوران واجب است كه عهد و پيمان الاهى را مرعى دارند و از خود اجتهادى (برابر نصّ قرآن) نيارند و به عمد، دست به جور نگشايند و به شبهه در نيفتند و در داورى خويش از حكم قرآن و سنّت پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله در نگذرند.
- و اگر چنين نكنند، امّت تن به داورى آنان در ندهد و عهد و ذمّهاى را كه آن دو بر گردن گرفته باشند نپذيرد.
- تمام مواردى كه در اين سند نام برده شده، شامل شروطى كه بر هر دو فرمانروا، و هر دو داور، و هر دو گروه نهاده شده است، واجب- الاجر است.
- و خداوند نزديكترين شاهد و پيوستهترين (مراقب) و نگهبان باشد.
- و مردم جملگى تا پايان اين مدّت (تا اتمام داورى) بر جان و مال و خاندان خويش ايمنند، و اسلحه بر زمين نهاده مىشود، و راهها به آزادى گشوده مىماند، و غايب و حاضر هر دو گروه در برخوردارى از امنيّت يكسانند.