پيكار صفين (ترجمه وقعة صفين) - نصر بن مزاحم؛ مترجم پرويز اتابکي - الصفحة ٣٠٥ - خطبه على
ميانه آنها اهل باطل بر [طرفداران] حق چيره آمدهاند، مگر آن كه خدا (چيزى ديگر) خواهد.
[پيامد گويى عمّار]
(راوى) گفت: ابو سنان اسلمى[١] گفت:
شنيدم (به دنبال خطبه امير مؤمنان) عمّار بن ياسر مىگويد: اما امير مؤمنان اينك شما را نيك آگاه كرد كه كار امّت [نه از آغاز] با اختلاف به سامان رسيده [و نه در پايان به سامان خواهد رسيد][٢]. سپس مردم پراكنده شدند و در پيكار با دشمن به خوبى دل آگاه شده بودند، [پس به ترتيب كار پرداختند و آماده شدند].
[خطبه على]
نصر: عمرو بن شمر[٣]، از مالك بن اعين، از[٤] زيد بن وهب:
شبانگاه آن روز على گفت: «تا كى به جملگى (به جنگ گستردهاى) با آن قوم برنخيزيم؟» راوى گويد:
شامگاه سه شنبه، شب چهارشنبه، پس از نماز پسين (على) در ميان مردم بايستاد و گفت:
سپاس خدايى را كه آنچه را او شكسته خواهد كس استوار نكند و آنچه را او استوار داشته كس نتواند شكست. و اگر مىخواست، هرگز دو تن از اين امّت يا از تمامى آفريدگان با يك ديگر اختلافى نمىيافتند و امّت در هيچ امرى از اوامر او با يك ديگر ستيزه نمىكردند و هيچ فضيلت ديدهاى منكر فضل و رجحان
[١] متن طبق آنچه در صفحه ٣٠٣ آمده از روى شنهج( ١: ٤٨١) به« اسلمى» تصحيح شد، و در اصل[ الاسدى] آمده.
[٢] ظاهرا اشاره عمّار به پارهاى گفتگوها و زمزمههاى مخالف است كه از همان آغاز در سپاه عراق بروز كرده بود و مخصوصا رقابتهاى قبيلهاى و بعضى خودنماييها و اختلاف ميان اشعث كندى با اشتر نخعى كه سبب تفرقه در بين سپاهيان امير مؤمنان عليه السلام مىشد.- م.
[٣] شنهج[ عمر بن سعد].
[٤] در متن همه جا زيد است بجز اين مورد كه يزيد آمده، تصحيح قياسى است.- م.