(الاهى) است، پس وى (مردم را) با حكمت و اندرز نيكو به راه پروردگارش فرا خواند. و نخستين كسى كه به نداى او پاسخ داد و به او روى آورد و باورش كرد و با او همراهى نمود و اسلام پذيرفت و تسليم شد، برادر و پسر عمّش، على ابن ابى طالب عليه السلام بود. او را بر پايه (فضيلت) نهفته نهان (و حقيقت پوشيده از ديگران) تصديق كرد و بر هر دوست ديگرى رجحانش داد و از هر حادثه هولناكى به جان حمايتش كرد و خود را در هر توطئه هراسناك همدوش او نگاه داشت، با دشمن او بجنگيد و با دوست او صلح و سازش پيشه كرد و همواره در دشوارترين ساعات و ترسناكترين جايها براى او جانبازى كرد چندان كه پيشگامى گشت كه در جهاد، كسى چنو نبود و در كردار، كس به گرد او نمى‌رسيد.

اينك مى‌بينم كه تو دم از همتايى با او مى‌زنى، در حالى كه تو، تويى (با همه خصوصيات بدت) و او، اوست كه با سابقه‌اى برجسته در تمام خيرات و نكوييها سرآمدست، و از مردم نخستين كسى است كه اسلام آورده، به نيّت راست- انديش‌تر، و به خاندان پاكيزه‌تر، و به داشتن همسرى ارجمند از همه مردم والاتر، و براى پسر عمش بهترين كسان است. در حالى كه تو لعنت شده پسر لعنت شده بودى و سپس نيز تو و پدرت همچنان فتنه‌ها بر ضد دين خدا برانگيختيد، و براى خاموش كردن پرتو اسلام كوشيديد، و دسته‌بنديها كرديد، و احزاب تشكيل داديد، و مال مايه گذاشتيد، و بدين منظور با قبايل (مخالف اسلام) رفت و آمد كرديد.

پدرت بر اين روش بمرد و تو بر همين پايه جايش را گرفتى و گواه بر اين، باقيمانده دسته‌ها و احزاب مخالف و سران دورويى و دو دستگى و مخالفان پيامبر خدا صلى اللّه عليه و آله هستند كه به تو پناه آورده‌اند و تو آنان را زير بال و پر گرفته‌اى.

و گواه براى على، علاوه بر برترى آشكار و پيشگامى سابق خود او در اسلام، ياران وى از مهاجران و انصارند كه ذكر فضلشان در قرآن آمده و به يادها مانده و خداوند ايشان را ستوده است. اينان گروه پيوسته همراه او و فوجهاى پيرامون اويند، به خاطر او شمشير از نيام كشند و براى او خون خود را بريزند و جانبازى‌