پيكار صفين (ترجمه وقعة صفين) - نصر بن مزاحم؛ مترجم پرويز اتابکي - الصفحة ٣٨٨ - ندا در دادن عنتر بن عبيد
كشته شدن پارهاى مردان
نهيك بن عزيز، از بنى حارث بن عدىّ و عمرو بن يزيد، از بنى ذهل و سعد بن عمر[١]، از بنى بدا كشته شدند. و قيس بن يزيد[٢] كندى- يكى از كسانى كه از على گريخته و به معاويه پيوسته بود- به ميدان آمد، و ابو العمرّطه [قيس بن عمرو بن عمير بن[٣]] يزيد، از ياران على به رزمش رفت و چون بدو نزديك شد او را بشناخت و از هماوردى با يك ديگر منصرف شدند.
[ندا در دادن عنتر بن عبيد]
نصر، از عمر كه گفت: مردى از ابى صلت تيمى مرا خبر داد و گفت: از پيران قبيله محارب شنيدم:
يكى از ايشان (از افراد بنى قيس) كه وى را عنتر[٤] ابن عبيد بن خالد مىخواندند و در پيكار صفّين در شمار دليرترين مردان بود، چون ديد ياران وى از ميدان مىگريزند بانگ برآورد: اى گروه قيس، آيا فرمانبردارى از شيطان به گمان شما از فرمانبردارى خدا خوشتر است؟ [هلا، كه] فرار، نافرمانى از خدا و موجب خشم اوست، و پايدارى، فرمانبردارى از خدا و مايه خرسندى اوست. [آيا خشم خدا و نافرمانى از او را بر خرسندى وى و فرمانبردارى از او رجحان مىدهيد؟] همانا، آسايش پس از مرگ از آن كسى است كه دست از جان بشويد و حساب كار (قيامت) خود را برسد. و (به شعر) چنين گفت:[٥]
[١] در طبرى، بدون انتساب وى به قبيله بنى بدا،[ ... و سعيد بن عمرو] آمده است.
[٢] متن از روى طبرى و در اصل[ ... قيس بن زيد ...].
[٣] عبارت با اين افزودگى درست مىشود.- آنچه در صفحه ٣٦٦ گذشت، در طبرى[ ابو العمرطة بن يزيد] آمده است.
[٤] در طبرى[ خنثر بن عبيدة بن خالد].
[٥] اين كلمه در نسخه اصل پس از بيت اول رجز آمده ولى جاى درست آن همينجاست كه در متن آورديم.