پيكار صفين (ترجمه وقعة صفين) - نصر بن مزاحم؛ مترجم پرويز اتابکي - الصفحة ٦١٦ - پاسخ قيس به نعمان
و گلوگاهمان را آماج نيزه مىداريم تا آنكه حق در رسد و امر الاهى، كه دشمن آن را خوش ندارد، آشكار گردد. اى نعمان بنگر آيا همراه معاويه جز اسيران آزاد شده (غزوات رسول) يا عرب يا يمانى فريب خورده كسى را مىبينى؟ بنگر مهاجران و انصار و تابعان به احسان، كه خداوند از ايشان خرسند است[١]، چه موضعى گرفته و كجايند، سپس بنگر آيا با معاويه (از انصار) جز خود و رفيقت را مىبينى؟ به خدا سوگند، كه شما (گر چه به نام انصار خوانده مىشويد ولى) از «بدريان» و [رجال عقبه] و «احديان» نيستيد و سابقهاى در اسلام نداريد و (بر عكس ما) ذكرى از شما در قرآن نرفته است، و به جان خودم، اين تنها تو نيستى كه بر ضدّ ما به فتنهانگيزى برخاستهاى بلكه پدرت نيز بر ضدّ ما فتنه انگيخته است.» قيس (به شعر نيز) در اين باره گفت:
|
و الرّاقصات بكلّ اشعث اغبر |
خوص العيون تحثّها الرّكبان ... |
|
چون سواران ما توسنهاى آشفته يال تيزگام رنگين چشم خود را برانگيزند، نه ابن مخلد[٢] و نه نعمان، هيچ يك فراموش نكردهاند كه ما براى چه و در ركاب چه كس[٣] تيغ بر كشيدهايم.
آن دو بيان مسموع را رها كردند و اينك اگر عيان مشهود آن دو را سودمند افتد، حقيقت را به عيان بينند.
[١] اشاره به آيه ١٠٠ از سوره توبه كه فرمايد: السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ...- آنان كه در صدر اسلام سبقت به ايمان گرفتند، از مهاجر و انصار و آنان كه به طاعت خدا پيروى آنان كردند از ساير امّت( تا روز قيامت) خدا از آنها خشنود است و ايشان به رضاى او راضيند ...».- م.
[٢] مراد از ابن مخلد، مسلمة بن مخلد انصارى است( كه ماجرايش همراه ابن نعمان با معاويه گذشت.- م.)
[٣] متن به تصحيح قياسى« فى من نحاربه» و در اصل[ عمّن تحاربه]. اين شعر در گمانگاه خود در شنهج نيامده است.