- داوران حق دارند كه به منزلگاهى به فاصله‌اى برابر، ميان عراقيان و شاميان در آيند و از مردم، جز كسانى كه خود دوست دارند و هر دو بر ديدارشان تراضى كنند، كس نزدشان نرود.

- مسلمانان (آغاز) داورى را به پايان ماه رمضان وا نهاده‌اند، اما اگر رأى داوران بر آن قرار گيرد كه زودتر به داورى پردازند، چنان كنند، و اگر خواهند آن را به بعد از رمضان و پس از عيد فطر موكول دارند ايشان را چنين حقّى باشد. اما اگر آن دو تا پايان موسم، بر اساس كتاب خدا و سنّت پيامبر او صلى اللّه عليه و آله داورى نكردند، مسلمانان همچنان كه از آغاز بوده‌اند بر حالت جنگ باقى مانند، و شرطى ميان هيچ يك از دو گروه نباشد.

- و مراعات اين عهد و پيمان الاهى به تمامى، و وفادارى بدانچه در اين پيمان نامه آمده بر عهده امّت است. و امّت بازوى باز دارنده و كوبنده كسى است كه در اين زمينه راه الحاد و ستم پيش گيرد، يا بخواهد اين پيمان را بشكند.

- از ياران على اين كسان بدانچه در اين پيمان آمده است شهادت دادند[١]:

عبد اللّه بن عباس و اشعث بن قيس و مالك بن حارث اشتر و سعيد بن قيس همدانى و حصين و طفيل پسران حارث بن مطلب و ابو اسيد، مالك ابن ربيعه انصارى‌[٢] و خباب بن الارث و سهل بن حنيف و ابو اليسر

[١] در شنهج فقط آمده است‌[ و شهد فيه من اصحاب على عشرة، و من اصحاب معاوية عشرة- از ياران على ده تن و از ياران معاويه ده تن بر اين پيمان شهادت دادند]. در طبرى( ٦: ١٣٠) به تفصيل ده تن از اينان و ده تن از آنان نام برده شده است. اما آنچه در متن و اصل آمده بيش از اين شمار است( چنان كه ملاحظه مى‌شود ٢٧ تن از ياران على عليه السلام و ٣٢ تن از ياران معاويه نام برده شده‌اند.- م.)

[٢] ابو اسيد( به وجه تصغير)، مالك بن ربيعة بن بدل بن عامر بن عوف بن حارثة بن عمرو بن خزرج بن ساعدة بن كعب بن خزرج انصارى ساعدى كه به روز فتح( مكّه) پرچمدار بنى ساعده بود. در تاريخ وفات او بين سال سى‌ام تا هشتادم اختلاف است.- الاصابة ٧٦٢٢. در اصل به تحريف‌[ ربيعة بن مالك‌] آمده است.