دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٧٥ - فصل ١٠٦ اماميه بعد از شهادت امام رضا ع سه فرقه شدند

فصل ١٠٦ [اماميه بعد از شهادت امام رضا ع سه فرقه شدند]

گفته است شيخ- ادام اللَّه عزّه- پس طايفه اماميه مستمر شدند بر قول به اصول امامت در مدت حيات امام رضا ٧ و چون آن حضرت وفات كرد خليفه كرد پسر خود ابو جعفر امام محمد تقى ٧ را و آن حضرت ٧ در وقت وفات امام رضا ٧، هفت ساله بوده.

طايفه اماميه اختلاف كردند و متفرق شدند به سه فرقه: يك فرقه رفتند بر طريقه مستقيم امامت و اعتقاد كردند به امامت ابو جعفر امام محمد تقى ٧ و نقل كردند نص را بر امامت او ٧ و اين فرقه به حسب عدد بيش از فرقه‌هاى ديگر بودند؛ و فرقه‌اى ديگر بعد از اينكه قائل بودند به امامت امام رضا ٧ رجوع كردند از آن قول و مرتد شدند و گرويدند به قول «واقفيه»؛ و فرقه‌اى ديگر قائل شدند به امامت احمد بن موسى كاظم ٧.

و گمان كردند كه حضرت امام رضا ٧ وصيت كرد به او و نص فرمود بر امامت او. و استدلال كرده‌اند اين دو فرقه شاذه نادره بر مذهب خود به صغر سن امام محمد تقى ٧ و گفته‌اند كه جايز نيست امام طفل باشد و به سن بلوغ نرسيده باشد.

پس گفته مى‌شود به ايشان سواى جماعتى كه رجوع كردند بعد از اعتقاد به امامت امام رضا ٧ به مذهب واقفيه؛ زيرا ما باطل كرديم مذهب واقفيه را اينكه شما كه قائل شديد به امامت احمد بن موسى كاظم بعد از امام رضا ٧ چه دليل داريد بر امامت امام رضا ٧.

پس به درستى كه به هر دليلى كه ايشان اثبات كنند امامت امام رضا ٧ را، ما به همان دليل اثبات مى‌كنيم براى ايشان امامت امام محمد تقى ٧ را. و به هر چيزى كه اين طايفه طعن زنند در نقل نص بر امامت امام محمد تقى ٧. پس به درستى‌