دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٤٣ - عقائد فرقه كيسانيه

از براى ايشان بر اينكه او سزاوارتر است از همه مردم به مقام امير المؤمنين ٧ و استدلال كرده‌اند اين طايفه دو قول خود كه او مهدى است به قول پيغمبر ٦ كه فرموده است:

«لن تنقضى الايّام و اللّيالي حتّى يبعث اللَّه عزّ و جلّ رجلا من اهل بيتى اسمه اسمى و كنيته كنيتى و اسم ابيه اسم ابى، يملأ الأرض قسطا و عدلا كما ملئت ظلما و جورا»

[١]؛ يعنى منقضى نمى‌شود ايام و ليالى تا آنكه برانگيزاند حق تعالى مردى را از اهل بيت من كه نام او نام من باشد و كنيت او كنيت من باشد و نام پدر او نام پدر من باشد، پر كند آن مرد زمين را از قسط و عدل همچنان كه پر شده است از ظلم و جور.

و اين طايفه مى‌گويند كه از جمله نامهاى امير المؤمنين ٧ عبد اللَّه است؛ زيرا فرموده است امير المؤمنين ٧ كه من عبد اللَّه‌ام و برادر رسول ٦‌ام و من صدّيق اكبرم نمى‌گويد اين سخن را غير از من و بعد از من مگر كسى كه كذّاب و بهتان‌كننده باشد.[٢] و اين جماعت استدلال كرده‌اند بر حيات محمد بن حنفيه كه او را امام مى‌دانند به اين روش كه هر گاه ثابت شد امامت او و اينكه او قائم آل محمد ٦ است، پس باطل خواهد بود كه ديگرى غير از او، امام باشد و جايز نيست اينكه بميرد پيش از ظهور؛ زيرا خالى مى‌ماند زمين از حجتى از جانب اللَّه تعالى. پس ناچار است بنا بر صحت اين سخنان كه او زنده باشد و غايب تا آخر الزمان.

و به درستى كه اين طايفه همگى رفته‌اند بر اينكه محمد بن حنفيه رحمه اللَّه امام است بعد از امام حسن و امام حسين عليهما السّلام و حكايت شده است از بعضى «كيسانيّه» كه‌

[١] ر. ك:« وفيات الأعيان ابن خلّكان» ٤/ ١٧٠،« مسند احمد» ١/ ٦٢٢ حديث شماره ٣٥٦١. همچنين جهت توضيح بيشتر اين حديث و صحت و سقم آن در باره محمد حنفيّه، مراجعه شود به:« تنقيح المقال مامقانى» ٣/ ١١٢ چاپ سه جلدى.

[٢]« تاريخ طبرى» ٢/ ٢٢٣- ٢٢٤.