دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥١٢ - على ع نخستين عبادتكننده - اشعار على ع

از براى تو و نماز گزارد با پيغمبر ٦ در همان روز كه دوم روز مبعث شدن پيغمبر بود ٦ به پيغمبرى.[١] و روايت كرده «كلبى» از ابو صالح از ابن عباس مثل اين حديث را و در آن حديث به اين طريق واقع شده كه امير ٧ عرض كرد به پيغمبر بعد از دعوت به نماز كه اين دين مخالف دين پدر من است مهلت ده مرا كه نظر كنم در اين دين و مشورت كنم با پدر خود. پس پيغمبر ٦ فرمود كه نظر كن و ليكن پنهان دار و به كسى اظهار مكن. حضرت امير المؤمنين ٧ اندك زمانى تأمل نمود سپس گفت اجابت كردم دعوت تو را و تصديق نمودم به تو. پس اسلام آورد و نماز گزارد با پيغمبر.

و به تحقيق روايت كرده‌اند جمع كثيرى همين معنى را از امير ٧ بعينه با تفاوت و اختلاف در لفظ به طريقى كه اصلا تفاوت در معنى نيست.[٢] به تحقيق اين روايت دلالت مى‌كند بر اينكه امير المؤمنين ٧ در وقت بعثت پيغمبر ٦، مكلف بوده و عارف بوده به توقف نمودن و استدلال كردن در قبول چيزى و تميز مى‌نموده ميان اينكه مشورت كند با پدر خود و اينكه قبول كند قول رسول را و اطاعت او كند بى‌فكر و تأمل.

و چون خوف داشته اگر مشورت كند با پدر خود او منع نمايد آن حضرت را از قبول حق، ترك مشورت فرموده و قبول اسلام از رسول نموده. و مى‌دانسته آن حضرت ٧ از حال پيغمبر ٦ و امانت او راست گفتارى او و آنچه شنيده از او و از قرآنى كه نازل شده بر او اين معنى را كه او ٦ فرستاده خداست بر خلق بى‌شبهه. پس ايمان آورده به پيغمبر ٦ و تصديق او كرده.

و به درستى كه اين معانى بعد از آن است كه تميز كرده باشد آن حضرت ٧ ميانه امانت و غير آن و شناخته باشد حق رسول ٦ بر خود و خوش نداشته باشد

[١]« شواهد التنزيل حسكانى» ٢/ ١٨٥ با مختصر تفاوت.

[٢] ر. ك:« تهذيب التهذيب» ٧/ ٣٣٦،« الاستيعاب» ٣/ ١٠٩٢.