دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٤٦٩ - دشمنى ابو نضرة با على ع

فصل ٨٧ [پاسخ شيخ مفيد به احاديث جعلى اهل سنت‌]

[دشمنى ابو نضرة با على ع‌]

گفته است شيخ- ادام اللَّه عزّه- كه مى‌گوئيم در جواب اين طايفه. اما در حديث اول اينكه اين حديث را روايت كرده است ابو نضره و اين ابو نضره مشهور و معروف بوده است به عداوت امير المؤمنين. و چگونه قول چنين كسى در شأن امير المؤمنين ٧ مسموع تواند بود؟

و ما از اين معنى درگذريم به درستى كه ابو نضره در حديثى كه افترا كرده و روايت نموده معنى ذكر كرده است كه به آن معنى اصل عمده مخالفان در باب امامت برهم مى‌خورد و باطل مى‌شود.

و به تحقيق اگر آن معنى ثابت شود نفع آن به مذهب شيعه بسيار بسيار بيشتر است از ضرر مقدم بودن ايمان ابو بكر. و ظاهرا ابو نضره در وقت افتراى اين حديث عاقل شده و اصل عمده مذهب خود را در امامت باطل كرده است. و آن معنى كه گفتيم آن است كه در حديث ابو نضره مندرج است كه امير المؤمنين ٧ و زبير تأخير كردند از بيعت ابو بكر. و سبب اين تأخير كراهيّت ايشان بود از بيعت او.

زيرا همين حديث مذكور شده كه ابو بكر بعد از ملاقات با ايشان از روى حجت گفت كه تأخير كرديد از بيعت من و حال آنكه من پيش از شما مسلمان شدم يعنى بنا بر سبقت اسلام من اولى بودم به امامت از شما و گنجايش نداشت كراهت و تأخير شما از بيعت من.

و آن عمده مخالفان در مسأله امامت كه مذكور شد آن است كه مى‌گويند همگى امت اجماع كردند بر امامت ابو بكر حتى آنكه امير المؤمنين ٧ از روى طوع و رغبت با او بيعت كرد. و امامت ابو بكر به مذهب ايشان از روى همين اجماع ثابت مى‌شود؛ زيرا خود معترف‌اند كه نصّى از رسول اللَّه ٦ در باب امامت ابو بكر واقع نشده.