دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٤٣٦ - فصل ٧٨ توجيه نظام از حديث«يد الله مع الجماعة»

فصل ٧٨ [توجيه نظّام از حديث‌ «يد الله مع الجماعة»]

با آنكه احتياج نداريم در باب گواه بر مذهب نظام كه تشنيع جميع صحابه است به گواهى عمرو بن بحر جاحظ و غير او؛ زيرا خود تصريح كرده به آنچه گذشت و به چيزى الان مذكور مى‌كنيم ما آن را و آن آنست كه گفته است خودش به مخالفان خود كه شما به من مى‌گوئيد اين سخنان كه تو مى‌گوئى از تشنيع بر صحابه پيغمبر مخالفت است با جماعت.

و حال آنكه پيغمبر ٦ فرموده است: «يد اللَّه على الجماعة»[١]؛ يعنى دست نوازش خداى تعالى بر جماعت است. بنا بر اين هر كه مخالفت با جماعت كند هر آينه گمراه خواهد بود.

بعد از آن در صدد جواب ايشان در آمده مى‌گويد من نگفته‌ام كه اصحاب رسول اللَّه ٦ همگى اتفاق كرده‌اند بر اينكه فتوى دهند در احكام شرع به رأى خود بى‌آنكه دست زنند به نصّ پيغمبر ٦ تا آنكه بر من لازم آيد تشنيع همه صحابه و مخالفت جماعت كه به حسب فرموده پيغمبر ٦ ضلال و گمراهى است بلكه آنچه من گفته‌ام اين است از جمله صحابه رسول ٦ عمر بن خطّاب و عثمان بن عفّان و على بن ابى طالب ٧ و ابن مسعود و زيد و معاذ و ابو دردا و ابو موسى اشعرى و جمعى ديگر از صحابه كه حديث السّنّ‌[٢] بودند.

(فتوى مى‌داده‌اند به قياس و رأى خود و ترك مى‌كرده‌اند نص پيغمبر ٦ را و اين طايفه اصحاب فرقه‌اند نه اصحاب جماعت) و اما اكابر صحابه كه ايشان اصحاب جماعت‌اند (چنين نمى‌كرده‌اند بلكه بدون نص پيغمبر و ظاهر قرآن در حكم شرعى فتوى نمى‌داده‌اند)

[١]« كنز العمّال» ١/ ٢٠٦ حديث شماره ١٠٢٨؛« شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد» ٨/ ١٢٣.

[٢] جوان.