دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٩٤ - فصل ٦٠ آيا بلوغ در امامت شرط است؟ - تخصيص در كليات

فصل ٦٠ [آيا بلوغ در امامت شرط است؟]- [تخصيص در كليات‌]

شيخ- ادام اللَّه عزّه- فرمود: اگر بگويد كسى چگونه صحيح است براى شما اى طايفه اماميّه به امامت دوازده امام و حال آنكه شما مى‌دانيد بعضى از ايشان بعد از وفات پدر صغير بودند و بالغ نشده بودند و نزديك نيز نبود بلوغ ايشان مثل امام محمد تقى ٧ زيرا وقتى كه پدرش رحلت نمود هفت سال داشت و مثل حضرت صاحب الامر ٧ زيرا وى نزد وفات پدرش به اعتقاد بسيارى از مثبتين وى پنج ساله بود.

به تحقيق ما مى‌دانيم از روى عاداتى كه منتقض نشده است در هيچ زمانى كسى كه به اين مرتبه باشد بالغ نشده است و نزديك نشده است بلوغ وى. و چون اين را دانستى مى‌گوئيم خداى تعالى فرموده است:

وَ ابْتَلُوا الْيَتامى‌ حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ‌[١]؛ يعنى آزمايش كنيد يتيمان را تا وقتى كه بالغ شوند پس اگر بيابيد از ايشان رشدى، بدهيد اموال ايشان را.

پس از اين آيه معلوم شد كه تا بالغ نشوند مالشان را به ايشان نمى‌توان داد و هر گاه خداى تعالى منع كرده باشد از دادن اموال اين امام به ايشان در ضمن حكم كل باطل مى‌شود اينكه ايشان امام باشند؛ زيرا امام والى است بر خلق در جميع امور دين و دنيا و صحيح نيست كسى والى باشد بر جميع اموال خدا از صدقات و اخماس و مأمون باشد بر شريعت و احكام، بوده باشد امام فقها و قضاة و حكّام و منع‌كننده بسيارى از صاحبان افهام از اقسام اعمال و افعال كسى باشد كه ولايت نداشته باشد بر درهمى از مال خود و مأمون نباشد در نظر براى خود و محجور عليه باشد به سبب صغر سن و نقصان‌

[١] سوره نساء، آيه ٦.