دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٣٦ - آيا امام زمان ع از دوستان خوف دارد؟ - علت تقيه امام ع از دوستان و دشمنان

كافرند؛ زيرا قوّت بر استدلال دارند كه برسند به سبب آن به معارف، پس چون رو گردانيده‌اند از نظر در طرق تحصيل معارف مستحق اين شده‌اند كه هميشه در آتش باشند.

و اما اينكه گفتى نيست كسى از شيعه كه نظر كرده باشد حق نظر مگر بيست كس يا نزديك به اين، بر تقديرى كه راست گوئى اين را منع نمى‌كند از اينكه اكثر شيعه عارف باشند. از براى آنكه طرق معرفت نزديك است مى‌رسد به آن هر كس استعمال كند عقلش را در آن و اگر چه قدرت نداشته باشد بر تعبير از آن به عبارتى و مشكل باشد براو جدل و نبوده باشد از اهل تحقيق در نظر.

زيرا عدم حذاقت در جدل و احاطه علم به حدود آن و عدم معرفت به غوامض كلام و عدم اطلاع بر دقايق و لطايف قول در مسائل دليل نمى‌شود بر جهل آن كس به خداى عزّ و جلّ.

گفت به من به طول نمى‌كشانم كلام را با تو در اين باب حالا زيرا غرض من قول در غيبت است، ليكن چون تو دست زدى به مذهب غريبى دوست داشتم واقف شوم بر آن و ان شاء اللَّه عود خواهم كرد به اين مسأله و گفتگوى در اين مذهب روز ديگر.

[آيا امام زمان ع از دوستان خوف دارد؟]- [علت تقيه امام ع از دوستان و دشمنان‌]

پس خبر ده مرا حالا هر گاه خوف نداشته از تو چرا ظاهر نمى‌شود بر تو تا اينكه بشناساند خود را به تو به مشاهده و بنمايد به تو معجزه و بيان كند براى تو بسيارى از مشكلات را و انس دهد تو را به نزديكى به خود و عظيم گرداند قدرت را به ميل خود به جانب تو مشرف سازد تو را به موضع و مكان خود هر گاه ايمن باشد از اينكه تو خبر دهى مردم را به آن و تحريص كنى براو و يقين داشته باشد كه دوست مى‌دارى او را در ظاهر و باطن؟

جواب گفتم: اوّلا اينكه من نمى‌گويم كه امام مى‌داند جميع سراير را و پوشيده نيست براى او چيزى از ضماير تا اينكه بگوئى كه اعتراف كردى به اينكه امام مى‌داند حال تو را چنان كه خودت مى‌دانى و تمام كنى بحث را.