دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٣٨ - آيا امام زمان ع از دوستان خوف دارد؟ - علت تقيه امام ع از دوستان و دشمنان

و اين خلاف آن چيزى است كه تو گمان كرده‌اى بر تقدير ظهور او ثواب شما عظيم‌تر است، با آنكه اصلى كه تو اعتقاد به آن دارى در باب لطف تقويت مى‌كند آنچه را ما ذكر كرديم و موجب آن مى‌شود اگر چه معلوم باشد كه كفر با غيبت است و ايمان با ظهور؛ از براى آنكه تو مى‌گوئى واجب نيست بر خداى تعالى لطف كند وقتى كه داند كه بنده اگر بكند طاعت را با عدم آن لطف اشرف است از اينكه بكند با وجود آن.

پس به سبب اين، منع كرده است خداى تعالى امام را از اينكه ظاهر شود؛ چون مى‌داند كه طاعت كردن او را وقت غيبت او اشرف است از وقت ظهورش و انكار او نمى‌كنند در هر دو حال. و اين امرى است كه اشكالى نيست در اين.

و چون بشنيد اين جواب را ساكت شد لحظه‌اى بعد از آن گفت: قسم به عمر خودم! اين جوابى است كه جارى است بنا بر آن اصولى كه تو ذكر كردى و حقّ آن جواب اول است كه ذكر كردى.

من به او، گفتم: بعد از اين جواب تو مى‌گويم به جوابى ديگر كه گمان دارم شنيده‌اى آن را تا اينكه بينيم چه بحث مى‌كنى بر آن.

گفت: بگو آن را كه من دوست مى‌دارم بشنوم جميع آنچه متعلق به اين مسأله است.

گفتم: اگر بگويم من به تو كه امام خوف دارد از من و از جمعى كه مخالفند با من نيز چه جواب مى‌گوئى؟

گفت: خوف دارد از تو مثل آنكه خوف دارد از مخالف تو؟

گفتم: نه.

گفت: چه فرق است ميان دو قول؟

گفتم: فرق اين است اگر بگويم تقيه مى‌كند از مخالف من، توهّم مى‌كنى تو كه خوف او از من به مرتبه خوفش از دشمن است و اينكه چيزى كه باعث خوف او مى‌شود از من همان چيزى است كه باعث خوف او از