دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٤٠ - خوابيدن على ع به جاى پيامبر ص در شب غار و شب شعب - داستان اسماعيل ع و مقايسه آن با فداكارى على ع

فضائل جهاد عارى يافتيم.

و هر فضيلتى را كه اصحابش براى او دعوى كرده‌اند، امير المؤمنين ٧ را در آن فضيلت شريك يافتيم و در معنى براو زيادتى دارد و قول كسى كه شكّ را در حال آن حضرت و نسبت او با ابو بكر لازم آورد و اگر براى كسى كه اين را بى‌دليلى اقتراح‌[١] كند جايز باشد، هر آينه براى ديگرى جايز است كه در فضيلت بعضى امت نبى ٦ بر بسيارى از انبيا شكّ لازم آورد. و اگر چه از او در فضيلت فعلى كه نزديك به نبوت باشد صادر نشده باشد و آن كس در اين قول مبهم غير معلوم اعتماد كند به اينكه شك در باطن است نه در ظاهر و اعمالى كه موجود در ظاهر است.

پس جايز است شخصى از امّت كه به حسب ظاهر عمل نيكو ندارد از بسيارى از انبيا به حسب باطن افضل باشد، هر آينه واجب مى‌شود بر فضيلت احدى بر غير او در ظاهر جزم نكنيم؛ زيرا ايمن نيستيم با آنكه به حسب ظاهر فضيلتش كم است اعمال باطنى او در فضل با آن ديگرى چنان كه بيان كرديم برابرى كند.

از آنچه گفتيم لازم مى‌آيد كسى كه در مذهب با ما مخالف است ايمن نباشد از اينكه در ميان بعضى اعراب يا غير ايشان از اشخاصى كه به مرور ايّام به شرف صحبت نبى ٦ رسيده‌اند فضيلت بعضى از آنان از ابو بكر و عمر و عثمان زيادتى داشته است.

و اين فساد جميع مذاهب ايشان است و آنچه گفتيم لازمه سؤال و بحثى كه وارد ساختند بود، يعنى آن سؤال آخر كه مى‌گفتند كه شايد ابى بكر افضل باشد به حسب باطن.

[١] اقتراح آرزو نمودن و درخواست كردن.