دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٣٩ - خوابيدن على ع به جاى پيامبر ص در شب غار و شب شعب - داستان اسماعيل ع و مقايسه آن با فداكارى على ع

و اگر اينها نيز نباشد البته به خاطر او دادن فداء از جانب خداى تعالى و عفو او از ذبح مى‌رسيد و يا احتمال وقوع آن را مى‌داد.

از براى آنكه اگر عقل وى تجويز آن نمى‌كرد هر آينه از جانب خداى تعالى واقع نمى‌شد؛ زيرا چيزى را كه عقل احتمال ندهد و محال داند محال است از جانب خداى تعالى صادر شود. (و پوشيده نيست كه بعضى از اين احتمالات در واقعه امير المؤمنين ٧ جارى بود و ليكن بعيدتر است. و به فرض اينكه اسماعيل ٧ يقين داشت ذبح واقع مى‌شود مسلّم او بود كه به دست پدر مشفق مهربانش صادر مى‌شود).

و اما امير المؤمنين ٧ يقين داشت كه از دشمن سنگدل پركينه صادر مى‌شود، پس تفاوت ميان اين دو امر بر صاحبان عقل و فهم پوشيده نيست.

اگر كسى بر جواب اول از بحث اول بحث كند كه هر گاه شما امير المؤمنين را در محنت فرمانبردارى بر قتل اسماعيل تفضيل داديد و گفتيد كه اين از تفضيل اسماعيل ٧ بر آن حضرت منع نمى‌كند به سبب امورى كه در ميان ايشان در فضيلت باعث تفاوت باشند.

پس چرا انكار مى‌كنيد كه امير المؤمنين ٧ از ابو بكر در اين صفت افضل باشد و افضليت ابو بكر را در طاعت ديگر منع نكند.

جواب مى‌گوئيم كه تفاوت ميان هر دو واضح است از براى آنكه ما اسماعيل را بر امير المؤمنين ٧ با وجود اختصاص آن حضرت به اين محنت تفضيل داديم به سبب احاطه علم ما به فضيلت نبوّت اسماعيل ٧ كه براى امير المؤمنين ٧ مثل آن حاصل نيست و چيزى كه برابرى كند به سبب فضيلت وحى و نزول و ملائكه و غير اينها كه اسماعيل ٧ دارد نه آن حضرت.

اگر براى ابو بكر فضيلتى مساوى فضيلت محنت يا زياده بر آن وجود داشت هر آينه واجب بود معروف و مشهور باشد.

پس ما ابو بكر را به اتفاق علما از فضيلت خوابيدن در جاى رسول ٧ و از