دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ١٣٧ - خوابيدن على ع به جاى پيامبر ص در شب غار و شب شعب - داستان اسماعيل ع و مقايسه آن با فداكارى على ع

و ايشان در مرتبه يا تفضيل او برايشان چنان كه بيان كرديم.

و بعد از تسليم اينكه لازم مى‌آيد آن حضرت افضل باشد، جواب مى‌گوئيم:

هر گاه بر فضيلت امير المؤمنين ٧ بر پيغمبرى از پيغمبران دليل قائم و برهان بر آن واضح باشد هر آينه برما واجب است به آن قائل شويم و خلاف در آن را ترك كنيم و ما را از اين، خلاف عامه جهّال دور نمى‌كند. (كه به سبب جهل و عناد اعتقاد به آن نمى‌كنند و چگونه ما قائل به آن نشويم).

و حال آنكه نيست در تفضيل سيد الوصيّين و امام المتّقين و برادر رسول رب العالمين محمد سيد المرسلين تمثيل و نفس او به حكم تنزيل و ناصر وى در دين و پدر ذريّه ائمه راشدين ميامين بر بعضى از انبياء متقدّمين امرى كه آن را عقل محال داند، و سنت و حديث منع آن نكرده و قياس و دليل و اجماع آن را ردّ و باطل نمى‌كند، از براى آنكه اكثر شيعه به آن قائلند و اين را از ائمه- اولاد وى- نقل كرده‌اند.

و هر گاه در آن خلافى نباشد جز خلاف بعضى از ناصبيّه يا كسى كه قائل به ولايت اوست كه در اعتقادش ضعفى حاصل است پس مانعى از قول به آن نيست.

اگر كسى بگويد محنت اسماعيل ٧ از محنت امير المؤمنين ٧ عظيم‌تر بود؛ زيرا امير المؤمنين مى‌دانست قريش غير او مى‌خواهند و غرض ايشان قتل او نيست بلكه قصد رسول اللَّه ٦ را دارند نه قصد او را، پس او اعتماد و جزم به سلامتى داشت.

و اسماعيل ٧ يقين داشت كه ذبح براو واقع مى‌شود؛ زيرا ابراهيم ٧ امرى را كه به آن وحى نازل شده بود به جا مى‌آورد پس ميان اين دو امر فرق است؟

جواب مى‌گوئيم: امير المؤمنين ٧ اگر چه مى‌دانست قريش قصد رسول ٦ را دارند نه غير او و ليكن به ظاهر حال و به سبب آنچه باعث غلبه ظن مى‌شود از عادتى كه جارى است خشم قريش بر كسى كه مانع انجام غرض ايشان و حائل بين آنها و منظورشان شده، شديد مى‌شود. و كسى كه دشمن ايشان است امر را بر