دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٩٢ - فصل ١٨ اشعار على حمانى در تجليل از امامت

رسول ٦، پس منشعب و منتشر شده است از آن شعوب و فروعى كه ايشان تمهيد و تحرير دين مى‌كنند. (و اين كنايه است از ائمه از اولاد وى ٧ الى يوم القيامة).

(باز در مدح اولاد وى مى‌گويد كه) ايشان قومى‌اند كه آب بزرگى در روهاى ايشان نزد تكرّم پائين مى‌آيد و بالا مى‌رود.

ايشان نعمت مى‌دهند در حالى كه نباشد نعمت و حمايت و يارى مى‌كنند وقتى كه حمايت‌كننده كم باشد.

رسيدند در مجد و بزرگى به مرتبه‌هاى بلند و قواعد ايشان جميع فضل وجود است.

اگر خواهى بدانى علامات ايشان را بدان كه گشاده كف‌اند و صاحب همت و مثل شير ملاقات مى‌كنند در جنگ در وقتى كه همه بزرگان و شجاعان ترك جنگ كنند و بگريزند.

[١]. اين دو بيت در متن عربى افزون است:

\sُ هم فتية كسيوف الهند طال بهم‌\z على المطاول آباء مناجيد\z يدعون احمد عدّ الفخار ابا\z و العود ينبت في افنانه العود\z\E« الفصول المختارة» ص ٤٠.

[٢]. در متن عربى افزون است:

\sُ ما سوّد النّاس إلّا من تمكّن في‌\z أحشائه لهم ودّ و تسويد\z في كلّ يوم لهم بأس يعاش به‌\z و للمكارم من أفعالهم عيد\z\E« الفصول المختارة» ص ٤٠