دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٧١ - فصل ١٢ مناظره شيخ مفيد با شيخ ورثانى - علت مشاوره پيامبر با امت

خرابى امر وى و نفاق مى‌كند با آن حضرت در دين خود و بيان نكرده است و نشناسانده به وى اعيان و اشخاص ايشان را و دلالت نكرده است و راه ننموده آن حضرت را به اسماء و نامهاى ايشان.

پس فرموده است جلّ جلاله:

(وَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفاقِ لا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلى‌ عَذابٍ عَظِيمٍ‌)[١]، يعنى از اهل مدينه جماعتى هستند كه اقدام كردند بر نفاق تا به نهايت مرتبه نفاق رسيدند، نمى‌شناسى تو ايشان را ما مى‌شناسيم ايشان را زود باشد كه عذاب كنيم ايشان را دو مرتبه، (يكى آنكه رسوا مى‌كنيم ايشان را دوم آنكه مى‌كشيم ايشان را و احتمال دارد كه مراد يكى از اين دو تا باشد و ديگرى عذاب قبر باشد) باز رد كرده مى‌شوند به عذاب عظيم كه آن عذاب آتش است.

و فرموده است:

وَ إِذا ما أُنْزِلَتْ سُورَةٌ نَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلى‌ بَعْضٍ هَلْ يَراكُمْ مِنْ أَحَدٍ ثُمَّ انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ‌)[٢]، يعنى هر گاه نازل مى‌شود سوره‌اى نگاه مى‌كنند بعضى از ايشان به بعض ديگر (از روى انكار آن سوره و استهزاء به آن و مى‌گويند كه) آيا شما را كسى مى‌بيند (اگر بيرون رويد از مجلس رسول ٦ پس اگر كسى نبيند ايشان را و متوجّه ايشان نباشد) بر مى‌خيزند و مى‌روند. بگرداند خداى تعالى دلهاى ايشان را از ايمان (كه نفرين بر ايشان باشد و احتمال دارد كه مراد خبر باشد، يعنى گردانيده است خداى دلهاى ايشان را از ايمان) به سبب آنكه ايشان طائفه‌اند كه فقيه و دانا نمى‌شوند. (از براى بدى فهم ايشان يا آنكه فكر و تأمل نمى‌كنند.) و فرموده است:

[١]. سوره توبه، آيه ١٠١.

[٢]. سوره توبه، آيه ١٢٧