دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٤٦٥ - فصل ٨٥ فرمايش پيامبر ص در باره مظلوميت بنى هاشم

امير المؤمنين بعد از وفات رسول اللَّه ٦ با آن حضرت خواهد بود و امت تسليم خواهند كرد حق آن حضرت را به او ٧، تا اطمينان خاطر به هم رساند و تسلى شود. يا آنكه امت غلبه و قهر نموده غصب نموده خواهند كرد حق آن حضرت را تا اينكه استدعا كند از رسول اللَّه ٦ كه وصيت كند به امت در اكرام و اعظام آن حضرت ٧.

و به تحقيق عباس شك نداشت از اينكه امير المؤمنين ٧ مستحق امر امامت است و دليل بر اين معنى كه گفتيم آن است كه پيغمبر ٦ بعد از سؤال عباس فرمود كه «مظلومانيد و شما مقهورانيد». و اگر نه سؤال عباس از حصول مراد و بر آمدن مقصود باشد جوابى كه حضرت پيغمبر ٦ فرموده بى‌معنى خواهد بود و به سؤال ربط نخواهد داشت؛ زيرا به كسى گفتن كه به تو قهر خواهند كرد و تو مظلوم خواهى بود وقتى معقول است كه او را حقى باشد و جماعتى براو ظلم كنند و نگذارند كه او به حق خود برسد. و اين خود معلوم است كه پيغمبر ٦ منزّه است از صفات نقص و گفتن جوابى كه اصلا مطابق سؤال نباشد.

و ما نظيرى از براى اين سخن بگوئيم كه ظاهر شود و روشن گردد آنچه ما مى‌گوئيم و آن نظير آن است كه بگويد مردى به پدر خود با آنكه جزم مى‌داند كه ميراث پدر به او مى‌رسد و هيچ كس از مردمان را با او شركت نيست اين قول را، كه آيا پدر گمان دارى بعد از وفات تو تركه تو به من رسد يا آنكه به تصرف غير من در آيد؟ و آيا آنچه من سزاوارم از تركه تو بعد از وفات تو از براى من حاصل شود يا اينكه اقربا و خويشان غلبه نموده از دست من بيرون كنند؟

پس پدر در جواب پسر آنچه به گمان او رسد بگويد و اين خود معلوم است كه سؤال پسر از پدر از اين نمى‌باشد كه بعد از تو مستحق مال منم يا ديگرى.

و اين معنى نظير بسيار دارد و به درستى كه اصل جواب ما از مخالفين آن قدر واضح است كه احتياج به آوردن نظير نيست. و باللَّه التوفيق.