دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٦٢ - زيارت قبور از ديدگاه روايات و معتزله

و رسول اللَّه فرموده است:

«من سلّم علىّ من عند قبرى سمعته و من سلّم علىّ من بعيد بلغته سلام اللَّه عليه و رحمته و بركاته.»

[١]؛ يعنى كسى كه سلام كند بر من در پيش قبر من بشنوم سلام او را و كسى كه سلام كند بر من از دور، برسد سلام او به من، بر اوست سلام خداى تعالى و رحمت و بركات وى.

و فرموده است آن حضرت ٦ به امام حسن ٧:

«من زارك بعد موتك، او زار اباك، او زار أخاك، فله الجنّة.»

[٢]؛ يعنى كسى كه زيارت كند تو را بعد از موت، يا زيارت كند پدرت را، يا زيارت كند برادرت را، پس از براى اوست بهشت.

و فرموده است باز به امام حسن ٧ در آخر حديثى كه اول آن مذكور است در غير اين كتاب:

«تزوركم طائفة من امّتى تريد به برّى و صلتى فاذا كان يوم القيامة زرتها في الموقف فاخذتها باعضادها و انجيتها من اهواله و شدائده.»

؛ يعنى زيارت مى‌كنند تو را طايفه‌اى از امت و اراده مى‌كنند به آن به نيكوئى من و پيوند و ربط با من. پس هر گاه روز قيامت ببينم ايشان را در موقف مى‌گيرم بازوهاى ايشان را و خلاصى مى‌دهم ايشان را از هول و شدايد آن روز.

و نيست خلافى ميان امت در اينكه رسول ٦ چون فارغ شد از حجة الوداع رسيد به قبرى كه مندرس شده بود، و نشست پيش آن قبر مدتى طويل، بعد از آن گريه كرد، پس گفتند به او يا رسول اللَّه اين قبر كيست؟ فرمود: قبر مادر من آمنه بنت وهب است. سؤال كردم از خداى تعالى اذن در زيارت وى، پس اذن داد به من.[٣]

[١] ر. ك:« بحار الانوار» ١٠٠/ ١٣٩.

[٢]« علل الشرائع صدوق» ٢/ ١٧٠، باب ٢٢١،« كامل الزيارات ابن قولويه» ص ٦، باب اول

[٣].« صحيح مسلم» ٢/ ٥٥٩، كتاب الجنائز حديث ٩٧٦.