دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٦٣٦ - سفارش امامان ع به شكرگزارى

؛ يعنى نظر كرديد شما- به خدا قسم- هر جا نظر كرد اللَّه تعالى و اختيار كرديد آن كسى را كه اختيار كرد اللَّه تعالى. گرفتند مردمان جانب راست و چپ را و ميانه روى كرديد شما ميانه‌روى محمد ٦ را شما- به خدا قسم- كه به راه راست روشن ثابتيد. پس مدد كنيد اين حال را كه داريد به ورع (يعنى دورى كردن از حرامها)؛ پس چون اراده كرديم ما بيرون برويم از خدمت آن حضرت ٧ فرمود:

«ما على احدكم اذا عرّفه اللَّه بهذا الامر ان لا يعرفه النّاس به انّه من عمل للنّاس كان ثوابه على النّاس و من عمل للَّه كان ثوابه على اللَّه تعالى.»

[١]؛ يعنى نيست بر هيچ يك از شما چيزى هر گاه بشناسد او را خداى تعالى به اين امر يعنى به اينكه اعتقاد داريد امامت ما را از اينكه او را نشناسد مردمان به اين امر به درستى كه هر كه عمل كند از براى مردم، ثواب او بر مردمان است و هر كس عمل كند از براى اللَّه تعالى، ثواب او بر اللّه تعالى است.

و گفت حضرت ابو عبد اللَّه ٧ كه فرمود حسن بن على ٧ به مردى:

«يا هذا لا تجاهد الطلب جهاد المغالب و لا تتّكل على القدر اتّكال المستسلم فانّ ابتغاء الفضل من السّنّة و الاجمال في الطّلب من العفّة و ليست العفّة بدافعة رزقا و لا الحرص بجالب فضلا فانّ الرّزق مقسوم و الاجل موقوف و استعمال الحرص يورث المأثم»

[٢]؛ يعنى اى مرد جهد مكن در طلب جهد كردن كسى كه جوياى غلبه باشد و اعتماد مكن بر قدر اعتماد كردن كسى كه بالكليه واگذارد كار خود را؛ زيرا به درستى كه طلب نمودن مال از جمله سنت است و نيكو كردن طلب از جمله عفت است و نيست عفت دفع‌كننده رزق و روا نيست حرص كشنده مال را زيرا رزق قسمت كرده شده است و اجل تعيين نموده شده است و كار فرمودن حرص حاصل مى‌گرداند گناهان را.

[سفارش امامان ع به شكرگزارى‌]

گفت امام صادق ٧ كه آمد مردى به خدمت ابو عبد اللَّه ٧ و گفت: يا ابن‌

[١].« المحاسن برقى» ١/ ١٤٨

[٢].« تحف العقول» ص ٢٣٣- ٢٣٤