دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٨٠ - فصل ١٠٩ معرفى مذهب حقه اثنا عشريه
فصل ١٠٩ [معرفى مذهب حقه اثنا عشريه]
گفته است شيخ- ادام اللَّه عزّه- پس چون وفات كرد ابو محمد امام حسن عسكرى ٧ متفرق شدند اصحاب آن حضرت ٧ به چهارده فرقه بنا بر آنچه ذكر كرده و حكايت نموده است[١] اين را ابو محمد حسن بن موسى رحمه اللَّه[٢].
پس آن فرقه كه به حسب عدد بيشتر بودند قائل شدهاند به امامت قائم منتظر- صلوات اللَّه عليه- و اثبات كردند ولادت آن حضرت را ٧ و تصحيح كردند نص را بر آن حضرت ٧ و گفتند كه آن حضرت همنام رسول است و مهدى خلايق است و اعتقاد كردند كه آن حضرت را دو غيبت است يكى درازتر از ديگرى و غيبت اول از اين دو غيبت كوتاهتر از ثانى است.
و غيبت اول را قصرى و صغرى مىگويند و اعتقاد كردهاند كه مر آن حضرت را در غيبت صغرى نوّاب و سفرا بوده است و روايت كردهاند اين فرقه از شيوخ خود و ثقات خود كه امام حسن عسكرى ٧ ظاهر گردانيده است آن حضرت ٧ را بر ايشان و نموده است شخص آن حضرت ٧ را به ايشان.
و اين فرقه اختلاف كردهاند در سن آن حضرت ٧ نزد وفات پدرش ٧. پس بسيارى از اين فرقه گفتهاند كه سن آن حضرت ٧ در آن وقت پنج سال بود؛ زيرا پدر او ٧ وفات كرد در دويست و شصت از هجرت و بود مولد قائم ٧ در سال دويست و پنجاه و پنج و بعضى ديگر از اين فرقه گفتهاند كه مولد قائم ٧ در سال دويست و پنجاه و دو بود. پس بنا بر اين، سن آن حضرت نزد وفات پدرش هشت
[١].« فرق الشيعة نوبختى» ص ٩٦.
[٢]. حسن بن موسى نوبختى اديب، فيلسوف، متكلّم منجّم بارع و جامع مؤلف كتاب ارزنده« فرق الشيعة» از علماى برجسته شيعه مىباشد و در اوائل سال سيصد هجرى قمرى درگذشت. ر. ك:
« ريحانة الادب» ٦/ ٢٤٨.