دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٥١ - فصل ٩٧ ادعاى بىاساس كيسانيه در باره امامت محمد بن حنفيه - برداشت غلط كيسانيه از حديث پيامبر ص

نسبت اراده تشبيه در امامت كرده، با آنكه كلام امير المؤمنين ٧ را معنى معقول هست كه پوشيده نيست بر هيچ منصفى؛ زيرا محمد بن حنفيه چون متحمّل علم شد و صبر نمود و ثبات قدم ورزيده تا آنكه لشكر مخالف شكست يافتند. پس از اينجا ظاهر شد شجاعت و بزرگى‌شان و دليرى او كه پنهان بوده نزد مردم. و مسرور شد حضرت امير المؤمنين ٧ به اين كردار پسنديده او پس خواست مدح كند او را و تعظيم نمايد بر كردار پسنديده او گفت: تو پسر منى حقا. و اراده فرمود به اين كلام شباهت او را به نفس خود در شجاعت و دليرى و بزرگى مرتبه.

و به تحقيق گفته‌اند «هر كه شباهت داشته باشد به پدر خود پس ظلمى واقع نشده براو» و همچنين گفته‌اند «از جمله نعمتهاى اللَّه تعالى بر بنده خود آن است كه مانند باشد پسر به پدر خود تا اينكه صحيح باشد به اين شباهت نسب او». پس غرض كه مفهوم مى‌شود از قول امير المؤمنين ٧ در آن مقام تشبيه محمد بن حنفيه است به نفس نفيس خود در صفت ستوده شجاعت و دليرى تا آنكه شهادت داده باشد از براى او به طلب ولادت و پاكى‌زادگى از نسبت دادن او به نفس خود.

و به تحقيق جارى نبوده است در آن حال سخنى از امامت تا جايز بوده باشد حمل كلام آن حضرت بر امامت يا تأويل كردن بر فايده‌اى كه مقتضى امامت باشد.

و هر گاه حال بر اين منوال باشد كه ذكر نموديم، ساقط مى‌شود شبهه طايفه كيسانيه در اين باب. بعد از اين گفته مى‌شود به اين طايفه كه امير المؤمنين ٧ در همين روز بعد از آنكه اين قول را كه شما روايت كرده‌ايد گفت به محمد بن حنفيه چون ديد اين سخن كه مدح محمد بود موجب شكست خاطر امام حسن و حسين عليهما السّلام شده به ايشان عليهما السّلام فرمود كه شما دو تن فرزند رسول خدائيد.[١] پس مى‌گوئيم كه اگر نسبت دادن محمد بن حنفيه به نفس خود به اين روش كه فرمود تو پسر منى حقا موجب نص است بر امامت او، پس لازم مى‌آيد كه نسبت‌

[١]. خود پيامبر اسلام ٦ فرمود اين دو، فرزندان من‌اند ...-« كنز العمّال» ١٢/ ١٢٠ حديث شماره ٣٤٢٨٦