دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٤٨ - فصل ٩٦ سخنان شيخ مفيد در رد كيسانيه - سخن محمد بن حنفيه در باره مختار

فصل ٩٦ [سخنان شيخ مفيد در رد كيسانيه‌]- [سخن محمد بن حنفيه در باره مختار]

گفته است شيخ- ادام اللَّه عزّه- كه من اعتراض مى‌كنم بر طايفه كيسانيه با وجود اختلاف ايشان در مذاهب خود به چيزى كه راهنمائى كنم به آن چيز بر فساد اقوال ايشان به قول مختصرى و اشاره به حجتها نه آنكه به تفصيل متعرض ابطال مذهب ايشان شوم و كلام را به نهايت رسانم در اين باب؛ زيرا غرض من ابطال مذهبهاى نادر نيست از طايفه اماميه در اين كتاب بلكه قصد من حكايت آن مذهب است، ليكن خواستم در وقت حكايت آن مذاهب كتاب خود را خالى نگذارم از اين حجتها بر ابطال اين مذاهب و باللَّه التوفيق.

از آنچه دلالت مى‌كند بر بطلان قول كيسانيه در امامت محمد بن حنفيه رحمه اللَّه آن است كه اگر او امام معصوم واجب الطاعة باشد هر آينه واجب است نص براو يا تعيين علامتى كه دلالت كند بر عصمت او؛ زيرا عصمت درك نمى‌شود به حس و از ظاهر خلقت معلوم نمى‌گردد و نيست مگر معلوم شود به خبر دادن علّام الغيوب كه مطّلع است بر همه ضماير ما به نصب دليلى و علامتى از جانب او جلّ جلاله بر عصمت.

و چون نصى بر محمد بن حنفيه نيست نه از جانب رسول ٦ و نه از جانب پدر او ٧ و نه از جانب برادران او عليهما السّلام، معلوم مى‌شود بطلان قول كسى كه رفته است به امامت او. و همچنين نبودن خبر متواتر از معجزه‌اى كه ظاهر شده باشد از او وقت دعوت او مردم را به امامت خود بر تقديرى كه اين ادعا از او به ظهور آمده باشد دليل است و برهان بر آنچه ما ذكر كرديم از امام نبودن او.

با آنكه محمد بن حنفيه هرگز ادعاى امامت از براى نفس خود نكرد و هرگز نخواند كسى را به اين اعتقاد كه او را امام دانند بلكه حقيقت اين مقدمه چنان بوده كه جمعى سؤال كردند از محمد بن حنفيه كه مختار خروج نموده و ادعا مى‌نمايد