دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٣١ - فرمايش هشدارآميز پيامبر ص به حسان

به درستى كه على بن ابى طالب ولى اوست. پس بوده باشد از براى على بن ابى طالب نصرت دهندگان به راستى و دوستان. اينجا دعا كرد پيغمبر كه بار خدايا دوست دار هر كه دوست دارد على بن ابى طالب را و بوده باش از براى كسى كه دشمنى كند با على بن ابى طالب دشمنى‌كننده.

[فرمايش هشدارآميز پيامبر ص به حسان‌]

پس چون فارغ شد حسّان از اين شعر، پيغمبر ٦ به او، گفت: اى حسّان! هميشه تو مدد يافته شده مى‌باشى به روح القدس مادام كه نصرت و يارى ما كنى به زبان خود.

شيخ- ايّده اللَّه- مى‌فرمايد: اگر نه پيغمبر ٦ قصد نمود به لفظ مولى كه در آن روز فرموده آن لفظ را معنى امامت را هر آينه ثنا و ستايش نمى‌كرد حسان را به اينكه از زبان پيغمبر ٦ گفت راضى شدم از براى تو بعد از خود امامت و هدايت خلايق را چنان كه در معنى شعر مذكور شد. بلكه البته پيغمبر ٦ انكار آن مى‌نمود و دور مى‌كرد آن را. زيرا بر اين تقدير حسان قصد پيغمبر ٦ را درست نفهميده بود و مخالف قصد پيغمبر به نظم آورده بود.

و از آن جمله، قول قيس بن سعد بن عباده رحمه اللَّه است در وقتى كه متوجه صفّين بوده در قصيده «لاميّه» خود كه اول آن قصيده اين است:

؛ يعنى گفتم وقتى كه ستم كردند دشمنان به ما كه بس است ما را پروردگار ما و خوب وكيلى است او پس ما را پروردگار ما آنچنان پروردگارى كه فتح كرده بصره را در ديروز و سخن دراز است و در اين قصيده اشعار بسيار است تا اين بيت:

[١]« تذكرة الخواص ابن جوزى» ص ٣٣.