دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٥٠ - اشعار سيد حميرى در باره امارت على ع

، يعنى حمد بسيار مر خداى را كه سزاوار محمدت‌هاست و پروردگار بخشاينده است، تا رسيده است به اين بيت:

در ايشان على كه وصىّ پيغمبر است و آن حضرت او را به حضور ايشان امير خوانده است.

، يعنى على ٧ مخصوص به پيغمبر بود در وقت حيات وى و داماد وى بود و برگزيده است آن حضرت او را از ميان قوم خويش.

پس آيا نمى‌بينى كه خبر داده است «سيد رحمه اللَّه» در بيت خود به اينكه رسول ٦ خوانده است على ٧ را به امارت مؤمنين و استدلال كرده است «سيد رحمه اللَّه» به اين در آنچه ذكر كرده است از مناقب آن حضرت. پس ساكت شد شيخ مذكور و او مردى منصف بود.

[١]. الأغانى ٧/ ٢٨٢،« مناقب آل ابى طالب» ٣/ ٦٩ با مختصر تفاوت