دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣٩٤ - پاسخ شيخ مفيد به نظام - بىاساس بودن ادعاهاى نظام

گفته است شيخ- ادام اللَّه عزّه- اين چيزى است كه اتفاق كرده‌اند فقها و ناقلان و روايات بر بطلان آن و آنكه اطلاع دارد بر صحيح و فاسد روايات، اعتماد نكرده بر عبيده در اين حكايت. و گفته است كه عبيده در اين دعوى دروغ گفته است، و ديگر آنكه امير المؤمنين ٧ عظيم‌تر بود در نظر مهاجرين و انصار از آنكه پيشى گيرند در حكم بر آن حضرت اين چنين پيشى گرفتن، چه جاى عبيده با كوچكى سن در آن وقت و حقارتشان، و حال آنكه نبود عبيده و همسران او در آن پايه كه دليرى كند بر امير المؤمنين ٧ به اين نوع سخن در حكم دين.

و مجمل كلام آنكه اگر عبيده بالفرض صادق باشد در اين قول اصلا خلل نمى‌رساند به عصمت امير المؤمنين ٧ چنان كه پيش از اين مذكور شد كه رأى حضرت امير المؤمنين در زمان خلافت عمر آن بوده كه مخالفت نكند در فتوى با ايشان از جهت خوف پراكندگى مردم و فساد. و اين معنى چيزى است كه موجب آن است كه حكمت در تدبير دين و به صلاح آوردن حال خلايق.

پس چون رسيد خلافت به حضرت امير المؤمنين ٧ برطرف شد خوف اظهار مخالفت. پس حكم فرمود به آنچه هميشه اعتقاد داشت به حقيقت آن كه جواز فروختن امّهات اولاد است.

هم‌چنانكه رأى رسول ٦ در سال «حديبيه» آن بود كه اجراى احكام كفار كند و منع نمايد مسلمانان را از حرب ايشان. پس چون زايل شد سببى كه موجب اين رأى بود در سال فتح مكه رأى آن حضرت ٧ بر آن قرار گرفت كه جهاد كند با ايشان و احكام ايشان را برطرف سازد.

و اما رد كردن عبيده رأى اخير حضرت امير المؤمنين ٧ را به درستى كه مانند رد كردن خوارج نهروان است رأى آن حضرت را كه به تعيين حكمين قرار گرفت.

و مانند حرب طلحه و زبير و معاويه و اهل شام است با آن حضرت.

و حال آنكه مشخص است كه رد و حرب مذكور خلل نمى‌رساند به كمال عصمت امير المؤمنين ٧ هم‌چنانكه خلل نمى‌رساند مخالفت و حرب مشركين‌