دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣٢٤ - دفاع على ع از خودش

تجويز كردم از قول، و نظير آن قول امير المؤمنين ٧ است كه فرموده است در باب اهل كوفه:

«اللّهمّ انّى قد مللتهم و ملّونى و سئمتهم و سئمونى اللّهم فابدلنى بهم خيرا منهم و ابدلهم بى‌شرّا منّى»

[١]؛ يعنى خدايا به درستى كه من ملول كردم ايشان را و ايشان ملول كردند مرا و من دلگير ايشان را و ايشان دلگير كردند مرا، خدايا پس عوض كن ايشان را براى من به بهترى از ايشان و عوض كن مرا براى ايشان به بدترى از من.

و نبود در امير المؤمنين ٧ بدى ليكن صادر شده بوده است از وى اين كلام بنا بر اعتقاد ايشان در شأن وى.

و مثل اين است قول حسان بن ثابت كه گفته است:

(خطاب به ابو سفيان است كه هجو كرده بوده است رسول ٦) آيا هجو مى‌كنى تو او را و حال آنكه تو كفو او و مثل وى در فضيلت نيستى. پس هر كدام از شما كه بد باشد فداى آن ديگرى شود كه خوب است.

و نبود رسول اللَّه شرى ليكن گفته بوده است اين كلام را بنا بر اعتقاد كسى كه هجو كرده است آن حضرت را.

(و نظير اين است قول خداى تعالى: إِنَّا أَوْ إِيَّاكُمْ لَعَلى‌ هُدىً أَوْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ‌[٣]؛ يعنى به درستى كه ما با شما در راه راستيم يا در ضلالت ظاهر. يعنى ما مؤمنين بر راه راستيم و شما كافرين در ضلالت يا برعكس و رسول ٦ بر ضلالت نبود. پس اين كلام بنا بر اعتقاد كافرين است.)

[١]« نهج البلاغه» خطبه ٢٥، ترجمه شهيدى ص ٢٥.

[٢]« ديوان حسّان» ص ٩،« امالى سيد مرتضى» ٣/ ٨٥.

[٣] سوره سبأ، آيه ٢٤.