دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٣٠٨ - بررسى آيات رجعت

و هلاك هر كس كه آن حضرت وعيد مى‌كرد او را به هلاك.

پس متنبّه شو به اين و بدان ديگر كه بعضى از جمعى نيز كه ايمان به آن حضرت آورده بودند منافق بودند و ملحق مى‌شدند در مخالفت آن حضرت به اهل كفر و ضلال با آنكه اين بحث صحيح نيست از اصحاب معارف از معتزله؛ زيرا ايشان گمان مى‌كنند اكثر جماعتى كه مخالفت كرده‌اند با انبيا عليهم السّلام از اهل عناد بودند و جمهور جمعى كه اظهار جهل به خداى تعالى مى‌كردند عارف بودند به وى بر حقيقت و عالم بودند به صدق انبيا عليهم السّلام، ليكن مخالفت مى‌كردند از روى عناد و لجاج.

پس بنا بر اين، احتمال دارد كه حكم در اهل رجعت نيز به اين طريق باشد و به تحقيق خداى تعالى فرموده است:

وَ لَوْ تَرى‌ إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ فَقالُوا يا لَيْتَنا نُرَدُّ وَ لا نُكَذِّبَ بِآياتِ رَبِّنا وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ بَلْ بَدا لَهُمْ ما كانُوا يُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ‌[١]؛ يعنى اگر تو ببينى كافران را وقتى كه مى‌ايستند در برابر جهنم پس مى‌گويند كاشكى برمى‌گشتيم به دنيا اينكه تكذيب نكنيم آيات خداى تعالى را و از اهل ايمان باشيم.

هر آينه تعجب خواهى كرد و به درستى كه ايشان دروغ مى‌گويند بلكه چون ظاهر شده است براى ايشان آنچه مخفى مى‌داشتند از اعمال قبيح پس آرزو مى‌كنند آن را براى اخفاء آن و اگر برگردند به دنيا عود مى‌كنند به آنچه نهى كرده شده‌اند از آن از كفر و فسق.

پس اخبار كرده است خداى تعالى به اينكه اهل عقاب اگر برگردند به دنيا عود مى‌كنند به كفر و فساد با وجود آنچه مشاهده كرده‌اند در قبور و در محشر از اهوال و آنچه چشيده‌اند از عذاب اليم و عقاب عظيم. پس در رجعت نيز چنين خواهند بود.

[١] سوره انعام، آيه ٢٧- ٢٨.