دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٨٩ - نقشه ابن جرموز براى قتل زبير - برخورد على ع با ابن جرموز

هر چه خواهد. باز خبر آوردند كه خودش خود را كشته. آن حضرت فرمود:

شهادت مى‌دهم كه من رسول خدايم.

و ذكر كرده‌اند او را چون از ميدان برداشتند و او جراحتها داشت فرود آوردند وى را در خانه‌هاى بنى ظفر. پس مسلمانان گفتند به او بشارت باد تو را به درستى كه تو جهد بسيار كردى امروز. گفت به چه چيز بشارت مى‌دهيد مرا و اللَّه من قتال نكردم مگر براى مفاخرت قوم و اگر نبود اين، هرگز قتال نمى‌كردم! پس چون شديد شد براو جراحت دست كرد به جعبه تيرش و برداشت تيرى و كشت خودش را.[١] و هر گاه بوده باشد امر چنان كه مذكور شد و رسول اللَّه ٦ جزم كرده باشد به آتش بر كسى كه جهاد كرده است در ظاهر براى نصرت اسلام و كشته است جماعتى از كافرين را و شهادت داده باشد براو به عقاب در وقتى كه اعلام مى‌كردند مسلمانان وى را به جهد او و ضرر رسانيدن به كفار و حسن نصرت و معونت وى. چون عالم بوده است به عاقبت وى به آنچه كشانيده او را به فعلى كه به سبب آن مستحق آتش شده است.

و اظهار آن حضرت اين را از خوف بوده است كه مبادا مشتبه شود حال او بر اهل اسلام و اعتقاد ايمان در وى كنند با وجود آنكه خودش را كشته به سبب جهادى كه كرده است. يا شك كنند در اينكه او مستحق عقاب باشد.

پس انكار نمى‌توان كرد كه امير المؤمنين ٧ بشارت داده باشد ابن جرموز را به آتش وقتى كه سر زبير را آورده به سبب عاقبت امر وى و علم آن حضرت به باطن وى كه به سبب آن مستحق عقاب مى‌شود و به سبق علم وى به آنچه حادث خواهد شد از وى از موافقت با خوارج و قتال كه صادر شد از او در نهروان و اظهار آن حضرت اين را از خوف اين باشد كه مبادا مشتبه شود حال وى در آخرت بر احدى از اهل ايمان چنان كه بيان كرديم.

[١]« سيره ابن هشام» ٢/ ٥٢٥.