دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢٧٩ - آيات نازله در شأن على ع - علت جمع آمدن«صادقين»

آمد و آن را به وى دادند و به طريق شب پيش به سر بردند. روز سيّم نيز روزه داشتند و آن يك صاع كه باقيمانده بود نان كردند و شب به دستور سابق اسيرى آمد و آن را گرفت و ايشان به همان حال گذرانيدند تا صبح روز چهارم.

بعد از آن امير المؤمنين ٧ دست آن دو شاهزاده را گرفت و رفتند پيش رسول ٦. آن حضرت چون نگاه به ايشان كرد ديد از گرسنگى مى‌لرزند برخاست و با ايشان آمد تا خانه. فاطمه عليها السّلام را نيز ديد به همان حال در محراب نشسته و چشمهاى وى از گرسنگى فراخ گرديده، ناگاه در اين اثناء جبرئيل ٧ نازل شد و اين سوره را آورد.)

[آيات نازله در شأن على ع‌]- [علت جمع آمدن «صادقين»]

و فرموده است:

الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ‌[١]؛ يعنى جمعى كه انفاق مى‌كنند مال خود را در شب و روز و پنهان و آشكارا اجر ايشان پيش خداى تعالى است و خوف و ترسى نيست برايشان و حزين و دلگير نيستند ايشان.

و روايات قريب به تواتر رسيده است به اينكه مراد به اين آيه، امير المؤمنين ٧ است‌[٢] و نيست خلافى در اينكه آن حضرت از سعى دست مبارك خود آزاد كرده است جماعتى را كه از بسيارى نمى‌توان شمرد، وقف كرده است زمين‌هاى بسيار را كه آنها «موات» بوده است آن حضرت احياء كرده است.

پس جمع شده است اين صفات در آن حضرت بعد از آن خداى عز و جل فرموده است:

وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّكاةَ[٣]

[١] سوره بقره، آيه ٢٧٤.

[٢]« مناقب ابن مغازلى» ص ٢٨٠،« مناقب خوارزمى» ص ٢٨١.

[٣] سوره بقره، آيه ١٧٧.