دفاع از تشیع، ترجمه الفصول المختارة للمفید - خوانساري، آقا جمال - الصفحة ٢١٥ - استدلال على ع به حديث طير در«يوم الدار»

امير المؤمنين ٧ در «يوم الدّار».

(روز محاصره عثمان).

و نمى‌گردانيد آن را شاهد بر اينكه او افضل است از جماعت. زيرا اگر نبود امر چنان كه ما وصف كرديم و بود احتمال آنچه گمان مخالفان از اينكه سؤال كرده است از خداى تعالى كه بياورد دوست‌ترين خلقش را در خوردن مرغ با او، هر آينه ايمن نبود امير المؤمنين ٧ از اينكه دست آويزد به آن بعضى از خصوم وى در آن حال، يا اينكه مشتبه شود اين بر انسانى.

پس آن حضرت حجت آورده است به آن بر قوم و اعتماد كرده است به آن در برهان.

دلالت مى‌كند بر اينكه مفهوم كلام نيست مگر بر فضيلت آن حضرت و اينكه جماعت جواب نگفته‌اند از اين و قبول كرده‌اند آنچه را كه حضرت دعوى كرد دليل است نيز بر صحت آنچه ما ذكر كرديم.

و اين جواب بعينه باطل مى‌كند قول كسى را كه گمان كند جايز است با وجود اينكه نبى ٦ گفته باشد در شأن امير المؤمنين ٧ چيزى كه اقتضا كند فضيلت او را پيش خداى تعالى بر جميع صحابه اينكه يافت شود كسى افضل باشد از او و بعد از او از براى آنكه اگر جايز بود اين هر آينه عدول نمى‌كردند قوم از اعتماد بر اين و مى‌گردانيدند اين را شبهه براى منع كردن آن حضرت از آنچه دعوى مى‌كرد از جزم به نقصان ايشان در فضيلتى از فضائل او.

پس عدول نكردن قوم از اين، دليل است بر اينكه اين قول به سبب اطلاقى كه دارد افاده مى‌كند فضيلت او را بر جميع و منع مى‌كند از اينكه برسد احدى به مرتبه وى در ثواب به سبب چيزى از اعمال، و آنچه گفتيم ظاهر است براى كسى كه فكر كند در آن.